مظلومتر از علي کيست

به مناسبت شب ضربت خوردن مولاي متقيان در محراب عبادت

او مظلوم است نه به خاطر اينکه حقش را گرفتند و نه به خاطر اينکه خانه اش را آتش زدند و طناب به گردن مبارکش انداختند و خانه نشينش کردند و نه به خاطر تنها گذاشتنش حتي در دوران حکومت و نه به خاطر شکافتن فرقش در محراب عبادت و نه به خار غسل و دفن شبانه اش و باز نه به خاطر مخفي بودن مزار پاک و اطهرش در دوران سلطننت بني اميه که هدفي جز ضربه زدن بر اسلام در سر نمي پروراندند

آري همه اينها مظلوميت امير مومنان علي عليه السلام است ولي مظلوميت بالاترش در اينه که او هنوز هم که هنوزه ناشناخته مانده است .

حتي شيعيانش نيز او را آنگونه که سزاست نشناخته اند .

مگر چه کسي را توان شناختنش هست

او رازدار بزرگ قرآن است پس کسي بايد علي را بشناسد که قرآن را بشناسد چرا که علي با قرآن است و قرآن با علي

ما هنوز قرآن را نشناخته ايم تا علي را بشناسيم

چگونه او را تعريف کنيم ؟ !

بگوئيم او جان پيامبر است

که در آيه مباهله در آيه 61 سوره آل عمران فرمود :

( اي پيامبر ) پس هر کسي در اين باره پس از علم با تو محاجه کند بگو بياييد پسرانمان و پسرانتان را و زنانمان و زنانتان را و ماخودمان و شما خودتان را فرا خوانيم سپس مباهله کنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم .

که در انفسناي اين آيه کسي جز پيامبر و علي شرکت نداشت

بگوئيم او شاهدي از پيامبر است

افمن کان علي بينه من ربه و يتلوه شاهد منه : ايا کسي که از جانب پروردگارش بر حجتي روشن است و شاهدي ( علي مرتضي ) در پي اوست – دروغ مي گويد - (1)

بگوييم دانش کتاب نزد اوست

يقول الذين كفروا لست مرسلا قل كفي بالله شهيدا بيني و بينكم و من عنده علم الكتاب ( 2)

كسي جز امير مومنان نيست كه علم كتاب نزد او باشد

بگوييم او مومن است

افمن کان مومنا کمن کان فاسقا لا يستون ( 3)

طبري از مفسران سني مي گويد مراد از مومن علي بن ابي طالب است . ( 4)

بگوئيم آن چه که قرآن فرموده است :

او السابقون است ؛

المقربون است ؛

مومن مجاهد است ؛

شايسته ترين مومنان است ؛

گوشي شنواست ؛

بهترين آفريدگان است ؛

دشمن کافران است ؛

راهنما است ؛

ولي و صدقه دهنده در رکوع است ؛

او کسي است که جان خود را براي خوشنودي خدا مي فروشد ؛

آن که داراييش را شب و روز ، نهان و آشکار انفاق مي کند ؛

و ...

شهادت مولاي مظلومان )علي (ع را به شما دوستداران اهل بيت تسليت مي‏گوئيم

شخصي درحضور حضرت علي (ع)گفت: استغفراللّه. حضرت فرمود: مادرت عزادارت گردد، آیا میدانی استغفار چیست؟ (چون استغفارش به زبان تنها بود و دلش از حقیقت آن خالی بود). پس فرمود: استغفار درجه بلند مقامان و صدرنشینان عالم اعلا است و در معنای استغفار شش چیز لازم است:

1- پشیمانی و حسرت از کردار گذشته؛

2ـ عزم بر ترک آن برای همیشه؛

3- ادا کردن حقوق مردم به طوری که هنگام مردن پاک باشد و (رحمت ) خدا را ملاقات کند. در حالی که حق کسی بر عهدهاش نباشد؛

4- هر واجبی که ضایع کرده تدارک نماید؛

5- آن چه گوشت بدنش از حرام روئیده با حزن بر آخرت آبش کند تا پوست به استخوان بچسبد و گوشت نو دربدنش پیدا شود؛

6- زحمت عبادت را به بدن خود بچشاند، چنان چه خوشی و شیرینی گناه را چشانیده است و هرگاه این شش چیز در تو پیدا شود آن گاه بگو: استغفراللّه.

السلام علیک یا ابا الحسن

السلام علیک یا امیر المومنین

السلام علیک یا علی بن ابی طالب

السلام علیک یا وصی رسول الله

یا علی دوست داریم که منتسب به تو باشیم اگر پیروشدیم که چه بهتر و گرنه محب تو باشیم

و پيامبرخدا صلي الله عليه و اله و سلم او را چنين توصيف مي کند :

من و علي از يک نوريم

من و علي از يک درختيم

گوشت او گوشت من و خون او خون من است

پدر دو گل من ( حسن و حسين )

از فاطمه براي من عزيزتر است

بهتر از حسن و حسين است

نسل من در پشت اوست

جايگاه او نسبت به من مثل جايگاه من نسبت به خداست

همچون سرم نسبت به تنم است

او از من و من از اويم

آنچه را براي خود دوست دارم براي او نيزدوست دارم

جان من است

دوست من است

يار من است

پردازنده وام من است

ياور من در دنيا و آخرت است

زندگي و مرگش با من است

من و علي پدران اين امتيم

حق او بر امت چون حق پدر بر فرزند است

سرور عرب است

سرور مسلمانان است

سرور مسلمانان است

سرور در دنيا و آخرت است

برگزيده خدا ست

حجت خداست

رازدار من است

وزير من است

وصي من است

جانشين من است منتخب من است

بهترين کسي که پس از خود به جاي مي گذارم

حزب او حزب خداست

فرمانبرداري از او فرمانبري از خداست

مثل او مثل کعبه است

مثل او مثل کشتي نوح است

عدالت مدار است

ريسمان استوار خداست

ستون دين است

رئيس مومنان است

پرچم هدايت است

راه راست است

شهر هدايت است

صديق اکبر و فاروق اعظم است

اگر او نبود پس از من مومنان شناخته نمي شدند

هر که با او مخالفت کند گمراه شود

دروازه ي آمرزش است

دروازه بهشت است

ويژگي انبيا در اوست

برترين شماست

بهترين انسانهاست

سرور شهيدانست

خدا با او راز گفت

خدا و پيامبر و جبرئيل از او راضي است

گناهي بر وي نوشته نشده است

ياد او عبادت است

نگاه به او عبادت است

بخشوده شده است

اولين کسي که در قيامت با من دست خواهد داد

پرچمدار من است

صاحب حوض کوثر من است اجازه عبور از صراط با اوست

او بهشتي است

رفيق من در بهشت است

والقرنين بهشت است

در بهشت مي درخشد

تقسيم کننده ي بهشت و دوزخ است ( 7)

آيات زيادي در قرآن مجيد وجود داردكه به صورت غير مستقيم مربوط به شخصيت و امامت حضرت علي(ع) و خاندان كريم آن حضرت(ع) مي‏باشد، و اين بر دو قسم است
1 - آياتي كه به گونه اي مسئله امامت را مورد توجه قرار مي‏دهد و از آن بحث مي‏كند.
2 - آياتي كه به فضايل آن حضرت اشاره دارد.
اينك براي هر از اين دو قسم تنها به برخي از آياتاشاره مي كنيم (البته براي جلوگيري از طولاني شدن مطلب، ترجمه آيات را متذكر نمي شويم.شما مي توانيد به قرآن مراجعه كنيد):
بخش اول آيات مربوت به امامت:
1 - آيه تبليغ: "يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليك من ربك و ان لم تفعل فما بلّغت رسالته، و اللَّه يعصمك من الناس، ان اللَّه لا يهدي القوم الكافرين".(1)
2 - آيه ولايت: "انّما وليكم اللَّه و رسوله و الّذين امنوا الّذين يقيمون الصّلوة و يؤتون الزّكاة و هم راكعون".(2)
3 - آيه اولي الامر: "يا ايها الّذين آمنوا اطيعوا اللَّه و اطيعوا الرّسول و اولي الامر منكم".(3)
4 - آيه صادقين: "يا ايها الّذين آمنوا اتقوا اللَّه و كونوا مع الصّادقين".(4)
5 - آيه قربي: "قل لا اسئلكم عليه اجرا الا المودة في القربي". (5)
23 - آيه مسئولون: "وقفوهم انّهم مسئولون".(6) در روايات متعدّدي از جمله از ابوسعيد خدري، نقل شده است كه از ولايت علي بن ابيطالب(ع) سؤال مي‏كنند.
بخش دوم: آيات مربوط به فضائل حضرت علي(ع):
1 - آيه مباهله: "فمن حاجك فيه من بعد ما جائك من العلم فقل تعالوا ندع ابنائناو ابنائكم و نسائنا و نسائكم و أنفسنا و انفسكم ثمّ نبتهل فنجعل لعنة اللَّه علي الكاذبين". (7)
2 - آيه خير البريّه: "انّ الّذين آمنوا و عملوا الصالحات اولئك هم خير البريّه".(8)
3 - آيه ليلة المبيت: "و من الناس من يشري نفسه ابتغاء مرضات اللَّه و اللَّه رؤوف بالعباد". (9)
4 - آيه حكمت: "يؤتي الحكمة من يشاء و من يؤت الحكمة فقد اوتي خيراً كثيراً و ما يذكّر الاّ اولوا الباب".(10)
5 - آيات سوره هل أتي(انسان): "هل أتي علي الانسان حين من الدّهر لم يكن شيئاً مذكوراً".(11)
مخصوصاً آيات هفتم تا دهم اين سوره.
6 - آيات آغاز سوره برائت: آيات آغاز سوره برائت كه درباره اعلان جنگ به مشركان پيمان شكن نازل شده، و تقريباً تمام مفسران و مورّخان اتّفاق نظر دارند كه در سال نهم هجري هنگامي كه اين آيات نازل شد و پيمان‏هاي اين گروه از مشركان رانقض كرد، پيامبر(ص)، ابوبكر را براي ابلاغ اين فرمان انتخاب نمود تا به هنگام حجّ در مكه آن را براي عموم مردم بخواند، ولي چيزي نگذشت كه آيات را از او گرفت و به علي(ع) داد و آن حضرت را مأمور ابلاغ آن كرد تا در مراسم حجّ به تمام اهل مكّه ابلاغ كند و او چنين كرد.
"وقتي ابوبكر سوال مي‏كند آيا چيزي بر ضدّ من نازل شده كه من نبايد سوره را ابلاغ كنم؟ پيامبر(ص) مي‏فرمايد: "اُمرتُ ان لا يبلّغه الاّ انا او رجلٌ منّي؛ من مأمور شده‏ام كه اين سوره(برائت) را ابلاغ نكند مگر من يا مردي كه از من است".(12)
7 - آيه سقاية الحاجّ: مي‏فرمايد: "أجعلتم سقاية الحاجّ و عمارة المسجد الحرام كمن آمن باللَّه و اليوم الاخر و جاهد في سبيل اللَّه لا يستوون عند اللَّه و اللَّه يهدي القوم الظّالمين".(13)
8 - آيه صالح المؤمنين: "و ان تظاهرا عليه فان اللَّه هو مولاه و جبريل و صالح المؤمنين والملائكه بعد ذلك ظهير".(14)
خداوند بعضي از همسران پيامبر(ص) را كه تخلفي كرده بودند، مخاطب اين آيه ساخت.
9 - آيه وزارت: از زبان حضرت موسي(ع) مي‏خوانيم: "واجعل لي وزيرا من اهلي - هارون اخي - اشدد به ازري - و اشركه في امري". (15)
پيامبر گرامي اسلام(ص) نيز براي پيشبرد اهداف رسالتش همين خواسته را از خداوند تقاضا كرد تا در امر رهبري مردم، علي(ع) را برادرش و پشتيبان و خليفه و وزيرش قرار دهد.
10 و 11 - آيات سوره احزاب: "من المؤمنين رجال صدقوا ما عاهدوا اللَّه عليه فمنهم من قضي نحبه و منهم من ينتظر و ما بدلوا تبديلا".(16)، "و رد اللَّه الذين كفروا بغيظهم لم ينالوا خيرا و كفي اللَّه المؤمنين القتال و كان اللَّه قويا عزيزا".(17)
12 - آيه بينه و شاهد: "افمن كان علي بينة من ربه و يتلوه شاهد منه و من قبله كتاب موسي اماما و رحمة اولئك يؤمنون به".(18)
13 - آيه صدّيقون: "و الّذين آمنوا باللَّه و رسله اولئك هم الصّدّيقون و الشهداء عند ربّهم اجرهم و نورهم".(19)
14 - آيه نور: "يا ايّها الّذين آمنوا اتّقوا اللَّه و آمنوا برسوله يؤتكم كفلين من رحمته و يجعل لكم نوراً تمشون به و يغفر لكم و اللَّه غفور رحيم".(20)
15 - آيه انذار: "وانذر عشيرتك الاقربين - و اخفض جناحك لمن اتّبعك من المؤمنين".(21)
16 - آيه مرج البحرين: "مرج البحرين يلتقيان - بينهما برزخ لا يبغيان - فبأي الاء ربّكما تكذّبان - يخرج منهمااللّؤلؤ و المرجان".(22)
17 - آيه نجوي: "يا ايها الّذين آمنوا اذا ناجيتم الرّسول فقدّموا بين يدي نجواكم صدقة ذلك خير لكم و أطهر فان لم تجدوا فان اللَّه غفور رحيم".(23) اين آيه شريفه به مسلمانان دستور داد: اگر مي‏خواهيد با پيامبر(ص) نجوي كنيد، قبل از اين كار، صدقه‏اي در راه خدا بدهيد، اين دستور، آزمون جالبي به وجود آورد براي مدّعيان قرب به پيامبر(ص)، همگي جز علي(ع) از دادن صدقه و نجوي‏ خودداري كردند.
18 - آيه سابقون: "والسابقون السابقون اولئك المقرّبون - في جنّات النّعيم - ثلّة من الاوّلين - قليل من الاخرين".(24) امام صادق(ع) فرمود: منظور علي بن ابيطالب(ع) است.
19 - آيه أذن وادعيه: "لنجعلها لكم تذكرة و تعيها اذن و اعيه".(25)

در روايتي هم پيامبر(ص) به علي(ع) فرمود: تو گوش‏هاي نگه دارنده علم و دانش مني.
20 - آيه مودّت: "انّ الّذين آمنوا و عملوا الصالحات سيجعل لهم الرّحمن وداً".(26)
21 - آيه انفاق: "الّذين ينفقون اموالهم باللّيل و النّهار سرّاً و علانية فلهم اجرهم عند ربّهم و لا خوفٌ عليهم و لا هم يحزنون".(27) روايات بسياري در شان نزول اين آيه وارد شده كه نشان مي‏دهد نخستين بار درباره علي(ع) نازل گشت.
22 - آيه محبّت: "يا ايّها الّذين آمنوا من يرتدّ منكم عن دينه فسوف يأتي اللَّه بقوم يحّبهم و يحبّونه أذلّة علي المؤمنين أعزّة عل الكافرين يجاهدون في سبيل اللَّه و لا يخافون لومة لائم ذلك فضل اللَّه يوتيه من يشاء و اللَّه واسعٌ عليم".(28) از مناقب عبداللَّه شافعي وارد شده است كه اين آيه شريفه درباره علي(ع) نازل شده است. (29)
براي دستيابي به اطلاعات جامع‏تر در اين باره مي‏توان به كتاب‏هايي همانند "بحار الانوار مرحوم مجلسي(ره)" و "علي(ع) در قرآن" و نيز "علي(ع) كيست؟ مرحوم كمپاني" و به تفاسير روايي قرآن مجيد همانند "نور الثقلين" و "تفسير برهان" و نظاير اين‏ها مراجعه نمود.

پي‌نوشت‌ها:
1 . مائده (5)، آيه 67.
2. مائده (5)، آيه 55.
3. نساء (4)، آيه 59.
4. توبه (9)، آيه 119.
5 . شوري (42)، آيه 23.
6. صافات (37)، آيه 24.
7 . آل عمران (3)، آيه 61.
8 . بينه (98)، آيه 7.
9 . بقره (2)، آيه 207.
10. بقره (2)، آيه 269.
11 . انسان (76)، آيه1.
12 . مسند احمل بن حنبل، ج 1، ص 3، به نقل از آيت اللَّه مكارم شيرازي، پيام قرآن، ج 9، ص 288.
13 . توبه (9) آيه 19.
14 . تحريم (66)، آيه 4.
15 . طه (20)، آيه 29 - 32.
16 . احزاب (33)، آيه 23.
17 . همان، آيه 25.
18 . هود (11)، آيه 17.
19 . حديد (57)، آيه 19.
20 . همان، آيه 28.
21 . شعرا (26)، آيه 214 و 215.
22 . الرحمان (55)، آيه 19 - 22.
23 . مجادله (58) آيه 12.
24 . واقعه (56)، آيه 10 - 14.
25 . حاقه (69)، آيه 12.
26 . مريم (19)، آيه 96.
27 . بقره (2)، آيه 274.
28 . مائده (5)، آيه 54.
29 . آيت اللَّه مكارم شيرازي، پيام قرآن، ص 177 - 394 (با اقتباس).

على علیه السلام پس از ضربت خوردن در سحرگاه شب 19 رمضان تا اواخر شب 21 در خانه بسترى بود و در اینمدت علاوه بر خانواده آنحضرت بعضى از اصحابش‏نیز جهت عیادت بحضور وى مشرف میشدند و در آخرین ساعات زندگى او از كلمات گهر بارش بهره‏مند میگشتند از جمله پندهاى حكیمانه او این بود كه فرمود:انا بالامس صاحبكم و الیوم عبرة لكم و غدا مفارقكم.

(من دیروز مصاحب شما بودم و امروز وضع و حال من مورد عبرت شما است و فردا از شما مفارقت میكنم) .

مقدارى شیر براى على علیه السلام حاضر نمودند كمى میل كرد و فرمود بزندانى خود نیز از این شیر بدهید و او را اذیت و شكنجه نكنید اگر من زنده ماندم خود،دانم و او و اگر در گذشتم فقط یك ضربت باو بزنید زیرا او یك ضربت بیشتر بمن نزده است و رو بفرزندش حسن علیه السلام نمود و فرمود:

یا بنى انت ولى الامر من بعدى و ولى الدم فان عفوت فلك و ان قتلت فضربة مكان ضربة.

(پسر جانم پس از من تو ولى امرى و صاحب خون من هستى اگر او را ببخشى خود دانى و اگر بقتل رسانى در برابر یك ضربتى كه بمن زده است یكضربت باو بزن) چون على علیه السلام در اثر سمى كه بوسیله شمشیر از راه خون وارد بدن نازنینش شده بود بیحال و قادر بحركت نبود لذا در اینمدت نمازش را نشسته میخواند و دائم در ذكر خدا بود،شب 21 رمضان كه رحلتش نزدیك شد دستور فرمود براى آخرین دیدار اعضاى خانواده او را حاضر نمایند تا در حضور همگى وصیتى دیگر كند.

اولاد على علیه السلام در اطراف وى گرد گشتند و در حالیكه چشمان آنها از گریه سرخ شده بود بوصایاى آنجناب گوش میدادند،اما وصیت او تنها براى اولاد وى نبود بلكه براى تمام افراد بشر تا انقراض عالم است زیرا حاوى یك سلسله دستورات اخلاقى و فلسفه عملى است و اینك خلاصه آن:

ابتداى سخنم شهادت بیگانگى ذات لا یزال خداوند است و بعد برسالت محمد بن عبد الله صلى الله علیه و آله كه پسر عم من و بنده و برگزیده خداست،بعثت او از جانب پروردگار است و دستوراتش احكام الهى است،مردم را كه در بیابان جهل و نادانى سرگردان بودند بصراط مستقیم و طریق نجات هدایت فرموده‏و بروز رستاخیز از كیفر اعمال ناشایست بیم داده است.

اى فرزندان من،شما را به تقوى و پرهیز كارى دعوت میكنم و بصبر و شكیبائى در برابر حوادث و ناملایمات توصیه مینمایم پاى بند دنیا نباشید و بر آنچه از دست شما رفته حسرت نخورید،شما را باتحاد و اتفاق سفارش میكنم و از نفاق و پراكندگى بر حذر میدارم،حق و حقیقت را همیشه نصب العین قرار دهید و در همه حال چه هنگام غضب و اندوه و چه در موقع رضا و شادمانى از قانون ثابت عدالت پیروى كنید.

اى فرزندان من،هرگز خدا را فراموش مكنید و رضاى او را پیوسته در نظر بگیرید با اعمال عدل و داد نسبت بستمدیدگان و ایثار و انفاق به یتیمان و درماندگان،او را خشنود سازید،در این باره از پیغمبر صلى الله علیه و آله شنیدم كه فرمود هر كه یتیمان را مانند اطفال خود پرستارى كند بهشت خدا مشتاق لقاى او میشود و هر كس مال یتیم را بخورد آتش دوزخ در انتظار او میباشد.

در حق اقوام و خویشاوندان صله رحم و نیكى نمائید و از درویشان و مستمندان دستگیرى كرده و بیماران را عیادت كنید،چون دنیا محل حوادث است بنابر این خود را گرفتار آمال و آرزو مكنید و همیشه در فكر مرگ و جهان آخرت باشید،با همسایه‏هاى خود برفق و ملاطفت رفتار كنید كه از جمله توصیه‏هاى پیغمبر صلى الله علیه و آله نگهدارى حق همسایه است.احكام الهى و دستورات شرع را محترم شمارید و آنها را با كمال میل و رغبت انجام دهید،نماز و زكوة و امر بمعروف و نهى از منكر را بجا آورید و رضایت خدا را در برابر اطاعت فرامین او حاصل كنید.

اى فرزندان من،از مصاحبت فرو مایگان و ناكسان دورى كنید و با مردم صالح و متقى همنشین باشید،اگر در زندگى امرى پیش آید كه پاى دنیا و آخرت شما در میان باشد از دنیا بگذرید و آخرت را بپذیرید،در سختیها و متاعب روزگار متكى بخدا باشید و در انجام هر كارى از او استعانت جوئید،با مردم برأفت و مهربانى و خوشروئى و حسن نیت رفتار كنید و فضائل نفسانى مخصوصا تقوى و خدمت بنوع را شعار خود سازید،كودكان خود را نوازش كنید و بزرگان و سالخوردگان را محترم شمارید.اولاد على علیه السلام خاموش نشسته و در حالیكه غم و اندوه گلوى آنها را فشار میداد بسخنان دلپذیر و جان پرور آنحضرت گوش میدادند،تا این قسمت از وصیت على علیه السلام درس اخلاق و تربیت بود كه عمل بدان هر فردى را بحد نهائى كمال میرساند آنحضرت این قسمت از وصیت خود را با جمله لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظیم بپایان رسانید و آنگاه از هوش رفت و پس از لحظه‏اى چشمان خدابین خود را نیمه باز كرد و فرمود:اى حسن سخنى چند هم با تو دارم،امشب آخرین شب عمر من است چون در گذشتم مرا با دست خود غسل بده و كفن بپوشان و خودت مباشر اعمال كفن و دفن من باش و بر جنازه من نماز بخوان و در تاریكى شب دور از شهر كوفه جنازه مرا در محلى گمنام بخاك سپار تا كسى از آن آگاه نشود.

عموم بنى‏هاشم مخصوصا خاندان علوى در عین خاموشى گریه میكردند و قطرات اشگ از چشمان آنها بر گونه‏هایشان فرو میغلطید،حسن علیه السلام كه از همه نزدیكتر نشسته بود از كثرت تأثر و اندوه،امام علیه السلام را متوجه حزن و اندوه خود نمود على علیه السلام فرمود اى پسرم صابر و شكیبا باش و تو و برادرانت را در این موقع حساس بصبر و بردبارى توصیه میكنم.

سپس فرمود از محمد هم مواظب باشید او هم برادر شما و هم پسر پدر شما است و من او را دوست دارم.

على علیه السلام مجددا از هوش رفت و پس از لحظه‏اى تكانى خورد و بحسین علیه السلام فرمود پسرم زندگى تو هم ماجرائى خواهد داشت فقط صابر و شكیبا باش كه ان الله یحب الصابرین .

در این هنگام على علیه السلام در سكرات موت بود و پس از لحظاتى چشمان مباركش بآهستگى فرو خفت و در آخرین نفس فرمود:

اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شری

ضربت خوردن و شهادت حضرت علی (ع) بر تمام شیعیان تسلیت باد

هنوز در اینکه شب ضریت خوردن علی کی بود شبه وجود دارد شاید امشب شاید فرداشب !!! شاید 23 باشد!

فاطيما جان من به عنوان يه مسيحي شخصيت امام اول شما رو خيلي دوست دارم و معتقدم كه ايليا از بزگترين انسانهايي هستش كه خداي بزرگ افريده.سالروز شهادت اين انسان بزرگ رو به همهء بچه هاي سايت بچه هاي ايروني تسليت ميگم.

مظلومتر از علی هیچکسی نیست Nerd

خود علي هست

به نوبه خودم تسلیت میگم غروب پر نورترین خورشید آسمان ولایت و امات رو به تمام مردم جهان.چه مسلمان و چه غیر مسلمان.