مشاعره

وزان دل خستگانت راست اندوهي فراهم
تو را من چشم در راهم

من نمی گم آدم باید عاشق چشم و ابرو شه
دردیه که خوب نمی شه با یه دوای معمولی

یک لحظه آب خوش به گلویم فرو نرفت
یکدو به کام دل قدمی بر نداشتم

مراد دل ز که پرسم که نیست دلداری
که جلوه نظر و شیوه کرم دارد

دلم در سینه کوبد سر به دیوار
که این مرگ است و بر در می زند مشت

تو بدری و خورشید ترا بنده شدست
تا بنده تو شدست تابنده شدست
زانروی که از شعاع نور رخ تو
خورشید منیر و ماه تابنده شدست

اواتارو

توی زندگی یه وقتا ، تنهایی رمز عبوره

اگه از چشمات گذشتم ، فکر نکن عاشق نبودم

مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست
تا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوست

تمام لحظه های انتظارم
اسير چين و پرچين نمی شد

دیدم به خواب خوش که بدستم پیاله بود
تعبیر رفت و کار بدولت حواله بود

زود اواتار بذار Knight

دلم تنگه برای گریه کردن
ببین شکوفه دلبستگیهام

نمیذارم

من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب
مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم

تو خیلی خوبی . اواتار بذار Big Grin

می دونستم وقتی میرم ، دیگه تا ابد غریبم

حتی واسه چشم خیست ، بی وفاترین فریبم