يك تكه شعر......

دل دیوانه
دل من یک دیوانه است
دل من ساده تر از لبخند است
دل من گاهی می گرید و گاهی می شکند
و گاه در میان وسیعترین لحظات تنگ می شود
گاهی می خندد و شادی اش، چشمانم را به حجله اشک می برد
و گاه از ته دل می گرید و گریه هایش مرا به خنده می اندازد
دل من دیوانه است .
گاه به فرهاد می اندیشد و گاه به سهراب
کاه سرخ است و گاه آبی
و اگر نخواهد آبی بماند ، زردی دستان پائیزی
تمام ذهنش را به سبزه می نشاند
دل من گاه عاشق می شود
شمع های دلش را روشن می کند
و از شیرینی فرهاد نقش بر بیستون خیال می زند
و همین جاست که همه می فهمند
او یک دیوانه است .

عشق
مشکلی نیست که عشق ناتوان از غلبه بر آن باشد
دردی نیست که عشق ناتوان از درمان آن باشد
دری نیست که عشق ناتوان از گشودن آن باشد
دیواری نیست که عشق ناتوان از فروریختن آن باشد
گناهی نبیت که عشق ناتوان از شستن آن باشد
مهم نیست که عم تاکجا ریشه دوانده باشد
تا کجا افق تیره و تار می نماید ؟!
گره زندگی تا کجا کور است و بهم پیچیده
اشتباه تا کجا بزرگ می نماید
درک کافی از عشق نوش داروی تمام اینهاست
اگر توانی چنانکه باید عشق بورزی
شادترین و تواناترین موجود جهان خواهی بود

شقایق
آمدنت آتشی از عشق در نهانم انداخت
می خواهم از تو بگویم
از تو که معصومیت زلال زندگی ، آری
شاهکارر احساس خلقت انسانی
از تو که شبنم احساس ، بر برگ دلت می درخشد
از تو که ....
آخر چه بگویم ، زمانی که سهراب گفت :
تا شقایق هست زندگی باید کرد
آری ،
زندگی رسم خوشایندی است

تقدیم به .....
چه سرنوشت مشابهی
بعداز رفتنم خواهی گفت
در این بن بست سیاهی ها
سهم ستاره
سوختنی با سخاوت بود
و سهم من
اسمی که در دلت به خاموشی نشست

زندگی
زندگی جاری است

مثل رودی پرشده از باران

زندگی شاید . خاک . آجر . خانه باشد

و خانه آنجاست که دل باشد آنجا

زندگی شاید همان دل باشد!

زندگی برگ سبری است که

خشک می شود لای دفتر خاطره ها

زندگی برگ زرد پاییزی است که

سبزینه اش را مب گیرد از عشق

زندگی رودی است که شاید

روزی بگذرد از دشت خاطره ها

زندگی شاید . آواز چلچله ای باشد بر روی

درخت لب حوض زمان

زتدگی شاید هدیه گل اکنون باشد به زمان

مید
شمع وجودم در آتش روزگار می سوزد و ذوب می شود

قطره قطره جانم می چکد و بر سنگ قرش گذر زمان نقش می بندد

و این شیربنی امید است که همچون فرهاد بر بیستون جانم نقش می نگارد

و رقص قطرات وجودم را بر پیکره زندگی آهنگ می نوازد

آهنگی موزون . گاه بی صدا

ای کاش
کاش می شد قلب ها آباد بود

کینه و غمها به دست باد بود

کاش می شد دل فراموشی نداشت

نم نم باران هم آغوشی نداشت

کاش می شد . کاش های رندگی

گم شوند پشت نقاب زندگی

کاش می شد کاش ها مهمان شوند

در میان غصه ها پنهان شوند

کاش می شد آشمان غمگین نبود

رد پای قهر و کین رنگین نبود

کاش می شد روی خط زندگی

با تو باشم تا نهایت سادگی .!

آه
آّه اگر می دانستم

که جهان بی تو فریبی است چه ها می کردم

دست در دست تو می گفتم و می گرییدم

که جهان بی تو دربغ است . دریغ !

آه از این بی تو گذشتن ها

رفتن ها

خواندن ها در کوچه دلتنگی و تنهایی

ماندن ها

فرباد زدنهایی در تاریکی

مست را دیدن و با سایه مست

کودکی بودن و با سایه نشستن ها

خواب دیدن ها

آری . همه خواب است و خیالی که نمی دانستیم

آه اگر می ماندیم

با شب . آن فصل بلند که تو گرییدی

دانستی !

که جهان باتو

بهار من و توست

أه ای فصل بلند

آه ای باز بیاد آمده

آه !

بتو می گویم . می دانستی

که جهان با تو بهار من و توست ؟

به تو می گویم و می گویم باز

که با همیم و ندانیم سباه است و تباه

روزگار من و تو

اگر بتشیم و نباشیم باهم .

تقدیم به تو ......

عشق یعنی حسرت شبهای گرم

عشق یعنی یاد یک رویای نرم

عشق یعنی یک بیابان خاطره

عشق یعنی اطاق بی پنجره

عشق یعنی گفتنی با گوش کر

عشق یعنی دیدنی با چشم کور

عشق یعنی گم شدن در لحظه ها

عشق یعنی آبی بی انتها

عشق یعنی یک سوال بی جواب

عشق یعنی راه رفتن توی خواب

عشق یعنی تا ابد بی سرنوشت.

عشق یعنی آخر خط بهشت.

سلام ؛

برای شروع شعری درارم

عشق یعنی دیده در خون آب دل

عشق یعنی دبده را بر دل پناه

عشق یعنی زندگی را در خطر

عشق یعنی شورش عقل و جنون

عشق یعنی شادباش وحی دل

عشق یعنی چشم دل در انتظار

عشق یعنی بی خوداز خود ،خودبخود

عشق یعنی خنده گل ، ناز گل ، آواز گل

عشق یعنی خسرو و شیرین شدن

بيا از من رهايم کن

نه از خاکم،نه از بادم

نه دربندم،نه آزادم

نه آن لیلا ترین مجنون

نه شیرینم ، نه فرهادم

نه از آتش، نه از سنگم

نه از رومم، نه از زنگم

فقط مثل تو غمگینم

فقط مثل تو دلتنگم

چه غمگینم،چه تنهایم

نه پیدایم،نه پنهانم

نه آرامی به شب دارم

نه امیدی به فردایم

چه امیدی، چه فردایی

چه پنهانی، چه پیدایی

اگر خوشحال اگر غمگین

چه فرقی داره تنهایی

تونیستی قصه دردم

سیاهم، ساکتم،سردم

اسیر خاکم و خسته

اگر سبزم، اگر زردم

اگر آبی تر از آبم

اگر همزاد مهتابم