غمكده

بس كه ديواره دلم كوتاه است َ هر كه از كوچه ي تنهايي من ميگذرد َ به هواي هوسي هم كه شده سركي ميكشد و مي گذرد. Sad

با اينکه تنها موندي و هيچکسي و نداري

عزيز من غصه نخور وقتي خدا رو داري

عزيز من گريه نکن فداي قلب تنگت

حيفه که باروني باشه اون چشماي قشنگت

خسته نشو؛خسته نشو از اين روزاي خسته

من که اين و خوب مي دونم چقدر دلت شکسته

بزار تا دنيا بدونه اين تويي که نباختي

با او همه در به دري روز و شبا رو ساختي

بزار تا دنيا بدونه هنوز دلت جوونه

عزيز م من خسته نشو از دست اين زمونه

يه روزي از همين روزا غصه و غم مي ميره

اين روزگار بي وفا به دست تو اسيره

يه روزي هم صدا ميشي با نغمه هاي تازه

ترانه هات عوض ميشه..اگه بدي اجازه

خسته نشو؛خسته نشو از اين روزاي خسته

در به دري تموم ميشه..پس ديگه گريه بست

شاعر=؟؟!!!؟؟ Happy

عيب هايم جواهراتند اگر از دست دوستي بگيرم...

من از قحط احساسها می نویسم
با شوق دیرین
در این انجماد صداقت
برای تو با اصالت
من این نامه را زیر چتر خدا می نویسم
من از انقباض گناهی که مرده است
و از سینه داغدار کویری
برای تو رویای عاشق شدن را
به برگ درخت وفا می نویسم
من این نامه را از رکود رفاقت
برای تو ای آشنا می نویسم
به یاد دلم باش
خداحافظ ای یار دیری

كجاست جاده اي كه مرا به تو برساند، کجاست کسی که آسمان را به من نشان دهد، دلم از این ابرها گرفته

روزی که خواستی از پیشم بری گریه کردم اما نه پیش تو

وقتی که رفتی تنها شدم تنهای تنها

یاد روزی افتادم که تورو دیدم اشک تو چشام حلقه زد Sad

یاد روزی که دست تو توی دست من بود اشک

یاد روزی می افتم که تو به من خیانت کردی اون روز خیلی گریه کردم Sad

من از تكرار بيهوده ي ثانيه هاي انتظار

خسته شدم

یلی گفت:

« پایان قصه ام زیادی غم انگیز است. مرگ من. مرگ مجنون.

پایان قصه ام را عوض می کنی؟»

خدا گفت:

«پایان قصه ات اشک است

اشک دریاست

دریا تشنگی است

و من تشنگی ام.

تشنگی و آب..

پایانی از این قشنگ تر بلدی؟»

لیلی گریه کرد.

لیلی تشنه تر شد.

خدا خندید…*

*عرفان نظر آهاری

به نام خدای شب های تنهایی

باز منم و شب

باز منم و یاد تو

کسی غیر از تو نیست در کنارم

اگر حتی نیستی

باز عطر توست در مشامم

حال آن که تنت را در آغوش ندارم

همه رفته اند

همه رهایم کردند

اما هنوز یادت پیش من است

باز میخواهم برایت درد و دل کنم

بگویم قصه ی پر غصه ی شبهای تنهایی

***
راز ام بر اهل خانه فاش شد

همه دانستند که تو رفته ای

و چه سخت بود که در برابر پرسش های بیشمار

تنها جوابم سکوت بود

باز طوفان طعنه ها و خنده ها

باز فرار آرامش لحظه ها

دیروز به محله رفتم

مثل یک مسخ شده

طول و عرض خیابان را با هم طی میکردم

همه از من تو را می خواستند

نمی دانی چه سخت بود

زمانی که تو را می خواستند

از من....

از من ِ بی تو،تو را می خواستند

من هنوز هم تو را در آغوش دارم

اگر حتی بارهاست که از من جدایی

من هنوز به یاد بهار عشق مان

پای روی خش خش برگهای پاییزی میگزارم

من هنوز نگرانم،که مبادا سرما بخوری

من هنوز هم هر صبح

برای سلامتی ات دعا میکنم

من هنوز هم شب ها تا به سحر

در آغوشت می گیرم،تا آرام شوی

تا مبادا دوباره کابوس ببینی

من هنوز هم تا صبح

بر بالینت می نشینم

اشک می ریزم

و به تو خیره می مانم

تو هنوز هم اینجایی

کسی غیر از تو نمانده

اگر حتی

دیگر تو نیستی

پسر بي سايه

آبان 86

مرسی پسر بی سایه خیلی قشنگ بود

در غروب تنهایم
نه حضور گرم خورشید است

نه حتی وجود یک ستاره

سکوتم همه جا

و همه جا سکوت

در این هنگام کسی نیست که مرا یاری دهد

کسی نیست که مرا مرهم دهد

یاد تو ام

یاد روزهای از دست رفته با تو

قسمت من این است که تنها باشم

تو غروب تنهاییم بدون یار باشم

حتی بی کس و کار باشم

روزگار سخت است ولی میگزره

بی تو و با تو میگزره

اما ای کاش با تو بود و ..................

به به چه زیبا نوشتید!!

خیلی قشنگه

هم منتظر ادامش هستیم هم تشکر Batting eyelashes

براي رسيدن به تو
پا پيش گذاشتم
خودم را قسمت كردم
تو را سهم تمام روياهايم كردم
انصاف نبود
تو كه ميدانستي با چه اشتياقي
خودم را قسمت ميكنم
پس چرا
زودتر از تكه تكه شدنم
جوابم نكردي
براي خداحافظي
خيلي دير بود
خيلي دير ....

هنوز صدای خندت توی گوشمه

هنوز گرمی دستت رو حس میکنم

هنوز وقتی که بیرون میرم به کسی نگاه نمیکنم

چون هنوز فک میکنم با تو ام

چون هنوز فک میکنم عهدم