مشاعره

اگر داری تو صبر و استقامت
بیا تا گویمت شیرین حکایت

تو خانقاه و خرابات در میانه مبین
خدا گواه که هر جا که هست با اویم

من به زندان قفس از نغمه ها افتاده ام
این هنر را کاش از مرغ چمن میخواستی

یادم امد که شبی با هم از ان کوچه گذشتیم
پر گشودیم و در ان خلوت دلخواسته گشتیم

ما جفا از تو ندیدیم و تو خود نپسندی
آنچه در مذهب ارباب طریقت نبود

در آفاق انفس به عبرت نظر کن
که هر گوشه لطف خدا داد بینی

یا سبک پرواز تر از نقش،مانند حباب
بر تلاطم های این دریای بی پایان رها

اگر ديدي جواني بر درختي تكيه كرده
بدان كه عاشقست و گريه كرده

این روزا فرش کوچه ها تو حسرت یه عابره
هر جا یکی منتظر ورود یه مسافره

هر که آمد به جهان نقش خرابی دارد
در خرابات بگوئید که هشیار کجاست

تو را من زهر شیرین خوانم ای عشق
که نامی خوشتر از اینت ندانم

ما براي آنكه ايران خانه خوبان شود رنج دوران برده ايم رنج دوران برده ايم
ما براي بوئيدن بوي گل نسترن چه سفرها كرده ايم، چه سفرها كرده ايم

خيلي قشنگه Cool

حتما چون اسم ایران و نسترن هستش قشنگه ارههههههههه Big Grin

ما دو تا اسیر همدیگه شدیم یه جور بد
کاش فراموش کنیم و از دست هم رها بشیم