جملات زیبا

گله ميكنم من ازتو ,ازتو كه اين همه بي رحمي

هزار بار مردم از عشقت تو كه هيچ وقت نمي فهمي

گله ميكنم من ازتو ,ازتو كه اين همه بي رحمي

هزار بار مردم از عشقت تو كه هيچ وقت نمي فهمی...

الهی به رندان میخانه ات

به عقل آفرینان دیوانه ات

الهی به گل های لـب دوخته

به جان های در پیرهن سوخته

الهی به چشم همیشه خمار

به زلف همیشه پریشان یـار

به دست پر از باده ی ساقیان

به گیسوی افتاده ی ساقیان

گـریبــان روح هـمه چــاکــ کـن

جهان را ز حرص و هوس پاک کن...

اگر تونستي آتيش رو ببوسي ...

اگر تونستي پر سياه كلاغ رو رنگ كني...

اگر تونستي توي آب نفس عميقي بكشي...

اگر تونستي از آسمون ستاره بچيني...

اونوقته كه من ميتونم فراموشت كنم!!!

دیشب خواب تو را دیدم.چه رویای پر شوری

انگار که توی خواب بودم. تو سالها از من دوری

تو را توی باغی دیدم. که سرتا سرخزون بود

هزاران چشم پر ز اشک به طاق آسمون بود

مثال عکس قرص ماه میون آب نشستی

تادست زدم بگیرمت پر چین شدی شکستی

آه ای فلک نفرین به توببین چه میکشم من

دور از یک یار نازنین میون آتشم من...

توي شب هاي زمستان رو بخارپشت شيشه

اسمتو نوشتم امّا مي دونم بي تو نمي شه

مي دونم كه با توبودن يه هوايي ديگه داره

اين دل عاشق و تنها طاقت دوري نداره

همه ي شعرامو خواندم كه تو برگردي دوباره

آخه اين دلم بجز توهيچ كسي رودوست نداره

كاش مي شد خاطره هامون دوباره مثل هميشه

زنده شن توفصل سرما روبخار پشت شيشه...

غمگینم ازاین همه نگاه

غمگینم از این همه صدا

غمگینم از این همه سکوت

چشمان هرزه به دنبال هوس میگردد

ومن برگ جدا شده ازدرختم

برگی که زیر پا له می شود

صدای لِه شدنم را میشنوی ...؟

الهی بمیری که دیگر بدونم کجایی بدونم ز عالم جدایی
الهی بمیری
نخنده به چشمت نگاهی نمونه نگاهت به راهی
نگیری تو جامی ز هر دستی ننوشی می از دست هر مستی
تا نمونه درون دل دگر هوسی تا نریزه به پایت سرشت کسی
تا نبینی دگر گریه های مرا تا ندونه کسی ماجرای مرا
الهی بمیری
این منم که هرگز نمیبرم از دلم خیال تو را دری
کی دهم غمت را به عالمی این منم که دیوونه ی توام
با دلی که رسوای عالمه خون و تار و پودش پر از غمه آه
الهی بمیری
که دیگر بدونم کجایی بدونم ز عالم جدایی
الهی بمیری الهی بمیری
الهی بمیری الهی بمیری
آن ترک پریچهره که دوش از بر ما رفت آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت
تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین کس واقف ما نیست که از دیده چه ها رفت
دور از رخ تو دم به دم از گوشه ی چشمم سیلاب سرشک آمد و طوفان بلا رفت
از پای فتادیم چو آمد شب هجران در درد بماندیم چو از دست دوا رفت
نفرین خدا بر من اگر باز بسوزم پروانه صفت در دل آتشکده عشق
نفرین خدا بر من اگر قصه بگویم از این دل دیوانه سودازده عشق
وای وای جان ای وای
نفرین خدا بر من اگر رو به تو آرم گر رشته جان بگسلد از حسرت دوری
دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت
عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت

نفرین خدا بر من اگر باز دوباره گویم سخنی زین همه اندوه صبوری
دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت
وای نفرین خدا بر من اگر را ه تو پویم
نفرین خدا بر من اگر نام تو گویم
وای جان ای وای
دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید هیهات که درد تو ز قانون شفا رفت
نفرین خدا بر من اگر راه تو پویم نفرین خدا بر من اگر نام تو گویم
نفرین خدا بر من اگر از دل رسوا نام تو و یاد تو و مهر تو نشویم
ای دوست به پرسیدن حافظ قدمی نه زان پیش که گویند از دار فنا رفت...

چقدر سخته توو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید

و به جاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد

زل بزنی به جای اینکه لبریز از کینه و نفرت شی

حس کنی که هنوزم دوستش داری

چقدر سخته دلت بخواد سرت و باز به دیواری تکیه بدی

که یه بار زیر آوار غرورش همه ی وجودت له شده

چقدر سخته توو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی

اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه ها تو خیس کنه

اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوستش داری

چقدر سخته گل آرزوها تو توو باغ دیگری

ببینی و هزار بار توو خودت بشکنی و

اوون وقت آروم زیر لب بگی گل من باغچه ی نو مبارک ...

امشب به قصه ی دل من گوش میکنی فردا مرا چو قصه فراموش میکنی

چون سنگها صدای مرا گوش میکنی سنگی و ناشنیده فراموش میکنی

رگبار نو بهاری و خواب دریچه را از ضربه های وسوسه مغشوش میکنی

دست مرا که ساقه سبز نوازش است با برگهای مرده هم آغوش میکنی

گمراه تر از روح و شرابی و دیده را در شعله می نشانی و مدهوش میکنی

ای ماهی طلایی مرداب خون من خوش باد مستی ات.که مرا نوش میکنی

تو دره ی بنفش غروبی که روز را بر سینه می فشاری و خاموش میکنی

در سایه فروغ تو بنشست و رنگ باخت او را به سایه از چه سیه پوش میکنی؟!!

از که زاده ئیم ؟ .................................................... از عشق
چگونه بی نشان می شویم ؟ .................................... بی عشق
چه یارای فرا رفتنمان می دهد ؟ ................................. عشق
عشق را می توان یافت ؟ ......................................... با عشق
چه وامیداردمان دیر زمان به گریستن ؟ ........................... عشق
چه مبایدمان یگانه کند ، همواره ؟ ................................ عشق
از : گوته

چه مغرورانه اشك ريختيم چه مغرورانه سكوت كرديم چه مغرورانه التماس كرديم

چه مغرورانه از هم گريختيم غرور هديه شيطان بود و عشق هديه خداوند

هديه شيطان را به هم تقديم كرديم هديه خداوند را از هم پنهان كرديم....

نتظار

همیشه منتظرت هستم

چونان که من همیشه در راهم

همیشه در حرکت هستم همیشه در مقابله

تو مثل ماه ستاره خورشید همیشه هستی تو دل من

ومی درخشی از از آسمان دل و میرسی از خانه ی دل

ای دوست ای باران ببار از آسمان دلم تا آرام گریه کنم

منتظرم ....

فریاد نزن ای عاشق

من صدایت را درون قلب خود می شنوم

درد را در چهره ی عاشق تو با ذهن خود می نگرم

فریاد نزن ای عاشق، فریاد نزن

بی سبب نیست چنین فریادم

بی گناه در دام عشق افتادم

چه درست و چه غلط

زندگی هم خودم و هم تو رو بر باد دادم

اگر احساسمو می فهمیدی

قلبتو دوباره می بخشیدی

لحظه ی پایان این دیدار رو

روز آغازی دگر می دیدی

اگه بیهوده نمی ترسیدم

عشقو اون جوری که هست می دیدم

شاید این لحظه ی غمگین وداع

قلبمو دوباره می بخشیدم

کاش از این عشق نمی ترسیدم

ما سزاواریم اگر گریانیم

این چنین خسته و سرگردانیم

ما که دانسته به دام عشق افتادیم

چرا از عاشقی رو گردانیم

وقتی پیمان دلو میبستیم

گفته بودیم فقط عاشق هستیم

ولی با عشق نگفتیم هرگز

از دو ایل نا برابر هستیم

از دو ایل نا برابر هستیم

نه گناه کاریم نه بی تقصیریم

منو تو بازیچه ی تقدیریم

هر دو در بیراهه ی بی رحم عشق

با دلو احساس خود درگیریم

بیشتر از همیشه دوست دارم

گر چه از عاشقی وعاشق شدن بی زارم

زیر آوار فرو ریخته ی عشق

از دلم چیزی نمانده که به تو بسپارم

تو که همدردی مرا یاری بده

به منه عاشق امیدواری بده

اگر عشق با ما سر یاری نداشت

تو به من قول وفا داری بده

تو به من قول وفا داری بده....