جملات زیبا

دل من دیر زمانی ست که می پندارد

" دوستی " نیز گلی ست...

مثل نیلوفر و ناز

ساقه ترد ظریفی دارد...

بیگمان سنگدل است آنکه روا میدارد

جان این ساقه نازک را

ـ دانسته ...

بیازارد!

در زمینی که ضمیر من و توست...

از نخستین دیدار

هر سخن ، هر رفتار...

دانه هائی ست که می افشانیم

برگ و باری ست که می رویانیم

آ ب و خورشید و نسیمش " مهر " است

گر بدانگونه که بایست به بار آید

زندگی را به دل انگیزترین چهره بیاراید

آنچنان با تو در آمیزد این روح لطیف

که تمنای وجودت همه او باشد و بس...

بی نیازت سازد، از همه چیز و همه کس...

زندگی گرمی دلهای به هم پیوسته ست

تا در آن دوست نباشد همه درها بسته ست

در ضمیرت اگر این گل ندمیده ست هنوز

عطر جان پرور عشق

گر به صحرای نهادت نوزیده ست هنوز

دانه ها را باید از نو کاشت

آب و خورشید و نسیمش را از مایه جان

خرج می باید کرد...

دوست می باید داشت...

با نگاهی که در آن شوق بر آرد فریاد

با سلامی که در آن نور ببارد لبخند

دست یکدیگر را

بفشاریم به مهر

جام دلهامان را

مالامال از یاری ، غمخواری

بسپاریم به هم

بسرائیم به آواز بلند:

_ شادی روی تو !

ای دیده به دیدار تو شاد

باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست

تازه ،

عطر افشان

گلباران باد...

خدایا !
من گمشده ی دریای متلاطم روزگارم و تو بزرگواری ، پس ای خدا ،
نیک میدانی که بزرگوار آنست که گمشده ای را به مقصد برساند .
تا ابد محتاج یاری تو ، رحمت تو ، توجه تو ، عشق تو ، گذشت تو ، عفو تو ، مهربانی تو ،
و در یک کلام ...
محتاج توام !
خدایا مرا متبرک گردان تا عشق ورزیدن و خندیدن را بیاموزم
تا در همه موقعیت ها و شرایط زندگی بخندم و بدانم
در هر آنچه روی می دهد ، نیکی نهفته است .

سكوتم را به باران هدیه كردم/ تمام زندگی را گریه كردم/ نبودی در فراق شانه‌هایت / به هر خاكی رسیدم تكیه كردم...

چه کسی خواهد دید
مردنم را بی تو ؟
بی تو مردم ، مردم
گاه می اندیشم
خبر مرگ مرا با تو چه کس می گوید ؟
آن زمان که خبر مرگ مرا
از کسی می شنوی ، روی تو را
کاشکی می دیدم
شانه بالازدنت را بی قید
و تکان دادن دستت که
مهم نیست زیاد
و تکان دادن سر را که
عجیب !‌عاقبت مرد ؟
افسوس
کاش می دیدم
من به خود می گویم:
” چه کسی باور کرد
جنگل جان مرا
آتش عشق تو خاکستر کرد ؟!!

هیچ نمی دانم .. اگر جای خدا بودم چه میکردم ؟

ا گر جای خدا بودم ...

بی دلیل به دنبال قافیه نمی گشتم

بی گمان دلداده در پی یار نمیرفتم

در پس پرده نمی ماندم

با سکوت نمی خواندم

اگر جای خدا بودم دگر هوس دلتنگی برای که داشتم

به دل تنگیِ ماهی در تنگ کوچکی که شادی شب عید دزدیده

یا به مرغ کوچکی که در کنج قفس تکیده

یا به دست پیر پدری که نان ندیده

یا به کلبه ای که طوفان ٬ آرامش از آن ربوده

جای که باشم انگشت اتهام به کدام سو برم ؟

باید فقط نظاره کرد و گفت : تا به کی چشم بدوزیم تا تو هم از سکوت بگذری و فریاد سر دهی ؟!!

"همه آرزويم اما ..........چه كنم ؟ شكسته بالم "

تو و عیش و شب پرستی ..........من و بغض بي قرارم

به چه میزنی تو سنگم.......... كه دلي دگر ندارم

دل و دین من فنا شد..........نفسي دگر ندارم

آرزو درون من مــــــــرد..........به دلم بهانه افســــرد

به دلم نــــــــــوا ندارم..........دل من پر است از درد

به خــــــدا شفا ندارم...........چون " تو " را دگر ندارم

كافرم خدا ندارم

******

" همه آرزویم اما.......... هوس سفر ندارم "

تو و عشق و شور و مستي........... من و كنج غم پرســــــــــتي

همه عشـــــق من تو بودي........... دل به تو ســــپرده بـــــــودم

كه تو هم مرا شكـــــستي........... من و بي دلي و نفـــــــــرت

با دلي كه تو شـــــــكستي...........اندر اين "كـــــــوير وحشت"

بعد از اين مرا چه باشــــــد

تف بر اين دو روز هســـتي ...

سلام بهانه من برای زندگی ....
دلت تنگ است ..... می دانم !!
قلبت شکسته است ..... می دانم !!
دوری برایت سخت است ...... می دانم !
اما برای چند لحظه ای ارام بگیر ..... تا برایت بگویم...
بگویم از دنیایی که به هیچ کس وفا نمی کند....
و مردمی که به جز خودشان هیچ کس را نمی بینند..!
بگویم از انچه که در این مدت بر من گذشت.....
اما گریه نکن ....که حال و هوای تو مرا بارانی تر می کند...
گریه نکن که چشمهای من نیز به گریه خواهند افتاد...
بیا و درد دلت را به من بگو...
و مطمئن باش که قول می دهم ارامت کنم...!
با گریه خودت را ارام نکن....
گریه نکن که اشکهایت مرا نا ارامتر می کند..
گریه تو مرا به دلتنگی های دیرینه ام می کشاند....
گریه نکن چون منهم مانند تو اشفته می شوم..
می دانی که دوست ندارم ان چشمهای زیبایت رو خیس اشک ببینم ..
ای عزیزم ...
ای زندگی ام ....
ای عشقم .....
اینها تمام حرفهایی بود که در اوج دلتنگی با دل نا ارام خود ارام ارام گریستم...
برای دلی که هنوز در نبود تو ....
و ارام ... ارام می میرد...!
باور کن بغض راه گلویم را بسته است....
اما گریه نمی کنم...

اگه بدونی چقدر دلم واست تنگ شده.....

واسه صدات.....

واسه نگاهت......

واسه شیطنتات.....

واسه خودت....

خیلی سخته که یکی رو داشته باشی ولی بازم تنها باشی..

از اون سخت تر تنها مردنه

اما اونم قشنگه چون اون وقت میگن طرف از دوریه عشقش مرد

میگن طرف تنها مرد....تو اج تنهایی مرد

اما آخه چرا من اینها رو واسه تو میگم؟؟

واسه تویی که فکر میکنی چون چند وقت ازت خبری نبود فراموشت کردم..

واسه تویی که هنوز عشق منو باور نکردی....

اما با این حال میخوام بگم...دوست دارم...

یه شب با هم دیگه میریم *** از اینجا تا آخر دور

من واسه تو تو واسه من *** یه عمری می شم سنگ صبورت

یه تو بوم نقاشی *** میون ابرا می شینیم

مطمئنم که اون زمون *** عشقو قشنگتر می بینیم

یه شب فقط برای هم *** شعرای رویایی می گیم

فقط برای ما شدن *** از عشق درییایی می گیم...

بی تو من چه کنم !

رفتنت موچ غریبی است که در دل می شکند بوی تو گرمی یک احساس است

مهر تو خنده تو ماتم از دست رفتن تو ای خدا می شنوی

عاقبت نامه های دل سر به کجا خواهد برد

در جان عاشق من شوق جدا شدن نیست

خو کرده ام قفس رو میل رها شدن نیست

باز امشب به یاد تو به یک ستاره خیره می شوم

شاید ستاره تو باشی و ما رادر احساسی که نسبت به تو دارم تسلا دهد.

حقیقت زنگی عشق به تو در کابوس ها و رویاهاست .

هر ستاره شبی است که از تو دارم آسمان چه پر ستاره است

با آب پیمان بستم که جز با تو و در پناه تو با یاد تو از آب نگذرم

با آب پیمان بستم که جز تو هرگز به دیگری دل نبندم .

احساس رفتن و از دست دادنت همچون پرواز عقابهای آهنین در آسمان لاینتناهی

عمرم

همیشه با بغض و گریه همراه بوده است ...

دوستت دارم ، نه به خاطر شخصیت تو ، بلکه به خاطر شخصیتی که من در هنگام با تو بودن پیدا می کنم

دیگران را ببخش
نه به خاطر اینکه آنها سزاوار بخشش تو هستند
بلکه فقط به خاطر اینکه تو سزاوار آرامشی.

......... خاطرم هست روزی را که آسمان آبی بود آفتاب بر خاک دلم تابید تو شکفتی در من ، من شکفتم در خود ریشه در جانم کردی ، پیچکی ب ردور قلبم گشتی ولی افسوس که دیگر نیلوفر نیست ، گرایش ب�