بررسی موسیقی متال

نقد البوم
Metallica
MASTER OF PUPPETS

مقدمه

وقتی اسم این آلبوم میاد اولین چیزی که به ذهنم میرسه اینه که این آخرین کار متالیکا با کلیف بود . کلیف تو اون تصادف اتوبوس تو سوئد یا هر جای لعنتی دیگه مرد . اون باس رو عالی مینواخت ، ریتمیک و قوی تا حدی که حس میکردین بعضی قسمتها رو دارن با پرکاشن میزنن . ابتدا که آلبوم رو شنیدم متوجه شدم کیفیت مناسبی نداره و به قول خودمون یه مقدار تیز ضبط شده و بعد از اينكه با كلي زحمت كاست master اونو تهيه كردم متوجه شدم كه اشكال از كيفيت كاست نيست و بعدها ويديويي از كليف در مصاحبه با MTV ديدم كه ميگفت صداي باس تو اديت نهايي MIX DOWN شده . خيلي از مردم اهميت باس رو درك نميكنن و تهيه كننده هاي كمي هستن كه ميدونن چطوري ميشه يه صداي باس حقيقي رو بوجود آورد . داشتم از كليف ميگفتم ، اون اخلاق خاصي داشت ، خيلي رك بود و در حضور كسي ملاحظه شو نميكرد و درعين حال بسيار شوخ بود. همه اعضاي گروه براش احترام خاصي قائل بودن و تنها كسي بود كه انتقاداشو رودر رو و علني ميگفت ، براي مثال يه بار كليه اعضاي گروه در مصاحبه اي تلويزيوني دعوت بودن و در مورد اين آلبوم صحبت ميكردن. جملاتي رو كه كليف گفته عينا براتون مينويسم :
اون لعنتي ها باس رو تو اديت آخر MIX DOWN كردن ، باس هم يه گيتاره مثل بقيه گيتارها ، حالا چون چهارتا سيم كلفت به جاي شش تا سيم نازك داره دليل نميشه كم اهميت تر باشه ! همين حالا به اين آلبوم گوش بدين همش گيتار همش درامز ، گيتار گيتار گيتار، درامز درامز درامز ، جيمز جيمز جيمز ، پس باس كجاست؟ (بعد با يه لحن تهاجمي سر گوينده برنامه داد زد)
? WHERE'S THE ****ING BASS' MAN
هنوز هم وقتي ياد اون صحنه و قيافه گوينده مي افتم از خنده روده بر ميشم .
هنوز وقتي به اين آلبوم گوش ميدم ، با تمام زيباييهاش ، دلم ميخواست از هنر كليف بيشتر استفاده ميشد . اون يه نابغه تمام عيار بود . علاوه بر اين انسان خوبي بود و همه دوستش داشتن .ولي انگار بايد ميمرد ،ميدونين ، فكر ميكنم اينجور آدما بايد بميرن تا دنيا به عظمتشون پي ببره، لعنت به اين دنيا .

BATTERY
آهنگ آغازین آلبوم با شروعی آکوستیک و یک تن مالیخولیایی و توهم آمیز همراهه ، بنظر میرسه سازها برای سرزمینها و تمدنهای ویران شده ای میگریند ، هنگامی که سلاحها خاموشن .
در واقع همت با نواختن گیتار اسپانیشش تنها بعنوان یه طعمه جذاب شما رو به شنیدن یکی از سریعترین و خشن ترین ریف های متالیکا دعوت میکنه . در اینجا ما با یه نمونه ای از یک THRASH METAL سریع و جنون آمیز وارد صحنه نبرد میشیم :
"BATTERY" هتفیلد به سبک آهنگ fight fire with fire این جمله رو فریاد میزنه که سریعا با سولوی همت و ضربات کوبنده درامز لارس همراه میشه :
BA……TU…..RAY.
نکته قابل توجه اشعاری سزشار از خشم هست که مدتها همواره در ذهن شنونده تکرار میشن :
CRUSHING ALL DECEIVERS , MASHING NON BELIEVERS
NEVER ENDING POTENCY
HUNGRY VIOLENCE SEEKER , FEEDING OFF THE WEAKER
BREEDING ON INSANITY
مضمون آهنگ درباره خشونتهای گروهی هست که ما رو به انسانهایی بی قدرت ، بی دفاع و مغلوب ترس تبدیل کرده و متالیکا سعی کرده این ترس رو توسط موسیقی خاص خودش تا جای ممکن بیرحمانه و خشن (همونطوری که هست ) به ما منتقل کنه .
گیتارها بسیار عالی و همزمان همدیگر رو پوشش میدن . متالیکا هنوز در اجراهای زنده اش از این آهنگ زیاد استفاده میکنه و BATTERY یکی از آهنگهای پر طرفدار اجراهای زنده متالیکاست .

MASTER OF PUPPETS:
سپس نوبت به ضربت دوم ميرسه. نيازي به گفتن نيست كه اين آهنگ از شناخته شده ترين آهنگهاي گروهه و همونطور كه ميدونين مضمونش در مورد اعتياد به مواد مخدر و تاثير اين مواد بر فرد معتاده .
آهنگ قبل از اينكه بتونين از فضاي BATTERY بيرون بياين و نفسي تازه كنين شروع ميشه و در طول مدت 8 دقيقه اي خودش حتي براي يك ثانيه هم خسته كننده نميشه . آهنگ با يه تم پرخاشگرانه و يك ريف منقطع شروع ميشه همراه با صداي رعد آساي جيمز و اشعاري زيبا كه در نهايت ساختار اين آهنگ رو تشكيل ميدن . در اين آهنگ از زيباترين استعارات ممكن براي تشريح حالات فرد مبتلا استفاده كرده بطوريكه يه شنونده ( مثل من!) هيج احتياجي نداره كه معتاد باشه تا در بطن آهنگ قرار بگيره و دركش كنه :
TASTE ME YOU WILL SEE, MORE IS ALL YOU NEED
YOU'RE DEDICATED TO, HOW I'M KILLING YOU
COME CRAWLING FASTER, OBEY YOUR MASTER
يكي از بهترين قسمتهاي آهنگ قسمت آروم اون ، پس از طي شدن اولين جزء THRASH و خشن هست ، جايي كه يك گيتار ريف ملوديك زيبايي رو اجرا ميكنه و گيتار ديگه در وراي اين پس زمينه زيبا يه سولوي غمگين و دلتنگ كننده بسيار زيبا و گيرا رو مينوازه كه بيانگر ژرفاي فاجعه ايست كه فرد معتاد گرفتارش شده . يه قسمت مياني بسيار زيبا و جذاب كه پايانش ما رو آروم آروم به سمت پرتگاهي ميبره كه از اونجا مجددا به جريان اصلي آهنگ هدايت ميشيم و اين جريان تا انتهاي آهنگ به زيبايي ادامه پيدا ميكنه . گامها و تغيير حالتهاي متفاوت و زيبا در طول آهنگ باعث ميشه شنونده هرگز از شنيدنش خسته نشه و واقعا ارزش اينو داره كه عنوان آلبوم رو رو خودش داشته باشه .
اين آهنگ تجربه اي پالايش شده و يك نمايش با شكوه از زندگي كوتاه وخشن بر لبه تيغ و سرشار از ترسهايي نمايان و مشخص هست. تراژديهاي يوناني پايان خوبي ندارن ، اينجا هم از اين قاعده مستثنا نيست :
MASTER…..MASTER……..MASTER….
هنگامي كه هتفيلد با ناله اي دلخراش جملات بالا رو بيان ميكنه فقط ميتونم نفسمو حبس كنم و درتفكري عميق فرو برم........
ودر انتها جمله اي از مكس كاوالرا ليدر و خواننده سابق گروه SEPULTURA :
حدود 4 ماه طول كشيد تا بتونم اين آهنگ رو ياد بگيرم . همه گيتاريستهاي واقعي بايد يه لطفي به خودشون بكنن و اين سريعترين و سخت ترين تركيب آهنگ رو كه توسط متاليكا نوشته شده ياد بگيرن.

THE THING THAT SHOULD NOT BE :
آهنگي ساده تر ، داراي تمپوي آرومتر نسبت به آهنگهاي ديگه كه با فضاي THRASH دو آهنگ ديگه متفاوته ، البته اين تمپوي آروم با فضاي مكدر و وهم آلود آهنگ هماهنگي كامل داره و بيشتر شبيه به سبكي هست كه متاليكا بعدها در مسير زندگي خود دنبال ميكنه . اين آهنگ نميتونه بهترين آهنگ غير THRASH گروه باشه اما بينهايت شنيدني هست و اشاره به توانايي گروه در ايجاد آهنگهاي متفاوت داره كه در آلبومهاي قبلي شاهدش نبوديم. همراه با اشعاري هراس انگيز و وهم آلود :
HE SEARCHES HUNTER OF THE SHADOWS IS RISING
IMMORTAL, IN MADNESS YOU DWELL
ساختار اصلي آهنگ بر پايه يك آكورد پيشرفته ، بهمراه نوع خاص صداي هتفيلد و باس كوبنده ايست كه واقعا اسپيكرهاي شما رو تست ميكنه . درامز بخوبي همراهي ميكنه و يه سولوي عالي هم داريم كه با دو سولوي آهنگهاي اول و دوم متفاوت بنظر ميرسه ولي باز هم مشخصا نقطه برجسته اين آهنگ بحساب مياد .
مضمون آهنگ به ترس از جنبه عمومي اون پرداخته ، نه وضعيتهاي خاص كه ترسهاي ما رو ايجاد ميكنه . در اين آهنگ ما با هيولاهايي سروكار داريم كه بيانگراز ناتواني ذهني ما د ر فهم بعضي مسايل هست كه نميتونيم بهشون احاطه داشته باشيم يا دركشون كنيم . در هر صورت هوي متال مشهور به دست انداختن هيولاهاست!
اين آهنگ اگرچه از نظر منتقدين نسبت به بقيه آهنگهاي آلبوم ضعيف تر ارزيابي شده ولي مطمئن باشيد به يه اثر كلاسيك متال داراي ساختاري محكم و حساب شده گوش ميدين .

SANITARIUM (WELCOME HOME)
من شخصا طرفدار آهنگهاي THRASH و با تمپوي سريع هستم . در ابتدا بايد اين جمله رو يادآوري كنم و همينطور از ياد ببرم چون براي نوشتن نقد اين اثر زيبا مجبورم هر گونه تعصبي رو به نوع دلخواه موسيقي خودم كنار بذارم :
زیرکانه ، ماهرانه ، موشکافانه ، لطیف ، تیزبینانه ، .......تمام جملات زیبای ذکر شده در واقع قادر به توصیف نیمی از ارزشهای این اثر برجسته نیستند .
جمله بالا از تونی آیومی گیتاریست برجسته بلک سبت به تنهایی میتونه معیاری برای سنجش ارزشهای این اثر بیادموندنی باشه . من به جرات میتونم بگم مثل قسمت مقدمه و شروع این آهنگ در قلمرو هوی متال سراغ نداریم و در این میان شاید تنها آهنگ BLACK SABBATH از گروه BLACK SABBATH بتونه باهاش برابری کنه . در شروع تنها یک نت میشنویم ، بسیار غمگین و محزون ، بنظر میرسه در هوا معلقه وکم کم تحلیل میره تا محو بشه . واین دوباره تکرار و تکرار میشه که نشاندهنده لحظه ای تکان دهنده از یاس و ناامیدی و توهمات مالیخولیایی هست سپس سازها بدنبال هم وارد میشن ، یه الگوی DRUMING ساده بدنبال اون میاد و سپس صدای گیتار همت بصورت بسیار برجسته ای وارد میشه و صدای هتفیلد که به ما رعب و وحشت ایجاد شده از تجربه جنون رو یادآور میشه . آهنگ اشاره ای ضمنی به فشارهای سیاسی در جامعه داره : دیوونه ها زندانی میشن چون جرات داشتن دولتهاشون رو به چالش بگیرن . اما اونا برای انتقام میان .....
در انتهای آهنگ ، متالیکا این انتقام رو ( پس از طی قسمتهایی از یاس ،ناامیدی ، ترس وخشم ) به زیبایی هرچه تمامتر با یک ردیف سولوی بسیار عالی بیان میکنه : GOT SOME DEATH TO DO
اشعار فوق العاده این آهنگ بر پایه ترس از ناتوانی در مواجهه با قدرت از دیدگاه شخصی مقیم در یک تیمارستان روانی هست که میتونه اشاره به جامعه ای باشه که در اون زندگی میکنه .
از بعد موسیقیایی ، متالیکا با ساخت این آهنگ این نکته رو به ما یادآور میشه که یه آهنگ هیچ احتیاجی نداره تا بینهایت شلوغ و درهم باشه تا بهش بگن هوی متال و بعبارت دیگه سرعت و شلوغی تمام اون چیزی نیست که یه اثر برجسته بهش احتیاج داره . متالیکا خشم خود رو در خالص ترین نوع هوی متال بیان میکنه و ما رو با افکار بسیاری در باره جامعه ای که در اون زندگی میکنیم تنها میزاره :
THEY THINK OUR HEADS ARE IN THEIR HANDS
BUT VIOLENT USE BRING VIOLENT PLANS
جملات بالا از نظر من میتونه نقطه اوج اشعار باشه .

DISPOSABLE HEROES
پس از آهنگ زیبای قبلی و در حالی که هیچکس نمیتونه انتظار چیز بهتری رو داشته باشه ،متالیکا آهنگی رو بخوبی آهنگ قبلی ارئه میکنه ( یکی از انواع مورد علاقه من!) .
موضوع آهنگ در مورد رعب و وحشت و بلایای جنگ هست و توصیف میکنه که ما چقدر آسون میتونیم بواسطه اهداف صاحبان قدرت ( ودر بازی جنگ اونها ) به سمت مرگ سوق داده بشیم .در اینجا فاکتور ترس بصورت مجازی به نحو زیبایی تشریح شده : SOLDIER BOY , MADE OF CLAY
خیلی زیبا به CLAY اشاره شده بمعنی گل و دقیقا خاک رس و گل کوزه گری و میتونه تشبیهی از این باشه که این سرباز ساخته و پرداخته دستان همون افراد قدرتمنده که برای برآوردن مقاصد خودشون ساختنش . این گل تمام وجود اون رو میپوشونه و احاطه میکنه بطوریکه دیدن واقعیت براش غیر ممکن میشه تا اینکه جنگ اونو تبدیل به یه یه پوسته توخالی میکنه : NOW AN EMPTY SHELL
تعبیری بسیار زیبا که در سرتاسر آهنگ مثل اون زیاد به چشم میخوره .
شروع آهنگ با یک ریف منقطع ، بسیار قوی و کشنده ، به ما نشون میده که با یه آهنگ THRASH خالص و پیشرفته سرو کار داریم . در اینجا اشاره ای میکنم به اصطلاح SONIC WEIGHT بمعنای بار یا وزن صوتی . احتمالا دوستان میدونن که ایجاد صداهای سریع و بم در کار ضبط ایجاد اختلال و اغتشاش میکنه ، بنحوی که باعث میشه کل کار بصورت آشفته و گنگ بنظر برسه و در نهایت اون چیزی که شنیده میشه با اون چیزی که باید باشه و گروه اجرا میکنه متفاوته یعنی انتظار شما رو برآورده نمیکنه . بعبارتی شما میخواین از این صداهای بم و سریع استفاده کنین ولی دست شما بسته ست . به همین دلیل مجبورین یه سری از فاکتورها ( از جمله میزان باس) رو در هنگام ضبط کاهش بدین تا آشفتگی از بین بره و صدای ساز ها بوضوح شنیده بشه .یا اینکه ترتیب و توالی نواختن سازها باید بقدری حساب شده و دقیق باشه که بتونیم از این طریق میزان بار صوتی رو افزایش بدیم . DISPOSABLE HEROES داراي يكي از بارهاي صوتي در بين آهنگهاي اين آلبوم و به جرات در تمام آثار متاليكاست و هنوز براي كارشناسان خيلي عجيب و تحسين برانگيزه كه متاليكا چقدر هوشمندانه تونسته بدون هيچگونه آشفتگي و اغتشاش در آهنگ به اين بار صوتي بالا برسه .
سولوي بسيار زيبا هم از دلايلي هست كه شمارو بيشتر ترغيب به گوش دادن اين آهنگ ميكنه و تغيير ريتم از ملوديك به سريع و از سريع به ملوديك بسيار عالي تنظيم شده . خيلي از آلبومهاي دهه 80 آهنگي در باره جنگ يا چيزي شبيه اون داشتن . اين آهنگ متمم بسيار زيبايي از متاليكا بر آهنگهاي ذكر شده محسوب ميشه .

LEPER MESSIAH
تهاجمي به مسايل مذهبي . مضمون آهنگ در مورد استفاده رهبران مذهبي از فاكتور ترس براي كسب قدرت (بطور كلي ) هست . بنظر میرسه آهنگ توصیف افرادیه که تو زندگیشون تسلیم یه امید واهی شدن . آهنگ موثريه كه بعد ديگه اي به نقشه ترس طراحي شده متاليكا داده . اشعار بسيار واضح و شفافن . يه ريف تقريبا معمولي (نسبت به بقيه آهنگا ) اما با اين وجود قوی و محکم . سولو به اندازه کافی جالبه ولی خب بعد از شنیدن آهنگهای قبلی میتونیم بگیم ضعیفتر بنظر میرسه . نکته مثبت و قابل توجه که در مورد این آهنگ میتونم بگم اینه که شاهد ترکیب متفاوتی از درامز و گیتار تقریبا میشه گفت یه ترکیبی از hip hop رو تو هوی متال بکار بردن که در زمان خودش نوآوری خاصی بود ( توجه کنید که صحبت از حدود 20 سال پیشه ! ) و اینجا باید به برو بچه های korn و limp bizkit بگم متاسفم بچه ها ! سبکی رو که شما ادعای ایجادش رو دارین متالیکا 20 سال پیش تجربه کرده ! بگذریم .
این آهنگ با اینکه از طرف کارشناسا به عنوان ضعیف ترین آهنگ آلبوم ارزیابی شده ولی در هر حال دارای یه جور نوآوری در ریفهاست که بسیار قدرتمند توسط هتفیلد اجرا میشه و بخوبی فضای دلهره آور آهنگ رو توصیف میکنه . اصولا وارد شدن در این محدوده خاص همیشه دلهره آور بوده و هست .

ORION
یه آهنگ بی کلام هشت دقیقه ای که به عقیده بسیاری از کارشناسان برجسته ، بهترین آهنگ instrumental هوی متال در تمامی اعصاره . این آهنگ پیشرفت متالیکا رو در فاکتورهای موسیقیایی ، نسبت به آلبوم اول ، جایی که شدیدا تشنه سرعت بودن ، نشون میده و ما یه بار دیگه مبهوت تبحر بالای متالیکا میشیم . نه ، بیاین این بار منصفانه قضاوت کنیم ، این بار برنده کلیف هست و تقریبا به تنهایی ( هر چند همه در فرم بسیار عالی خودشون بودن ) . اجرای عالی کلیف در این آهنگ و به جرات تا به الان بهترین اجرای باس در هوی متال ، همیشه این سوال رو تو ذهن ایجاد میکنه که اگه اون امروز زنده بود واقعا چیکار میکرد؟
از نظر شخصی من ، اینو براحتی میتونم بگم که orion بهترین آهنگ بی کلام هوی متاله که تا به الان شنیدم ، با در نظر گرفتن تمامی فاکتور های موسیقیایی و احساسی . فکر میکنم اگه جیمی هندریکس هوی متال کار میکرد آهنگ هایی شبیه این میساخت . در طول این آهنگ ما شنونده دلپذیرترین لحظات آلبوم هستیم ، بسیار گیرا ، که در اعماق وجود شنونده رسوخ میکنه ، مثل یه رویا از حالتی متلاطم به آراستگی میرسه و میذاره برای یه لحظه هم که شده از ترسهامون خلاص بشیم .
آهنگ بسیار آروم شروع میشه و کم کم خودشو به یه ریتم پایدار میرسونه با یه ریف ساده و درامز محکم و کوبنده. لحظه بسیار عالی زمانیه که ریتم متوقف میشه و آهنگ تقریبا به سوی نیستی هدایت میشه ام دوباره با یه ریف به مراتب کوبنده تر شروع میشه . اینجا جایی هست که ما اولین سولوی این آهنگو میشنویم که بسیار زیبا و متفاوت بنظر میرسه . اما چیزای بیشتری هم واسه شنیدن تو راهه ، آهنگ پس از این به یه نقطه سکون میرسه تا جایی که فقط یه خط باس بسیار گیرا باقی میمونه و خیلی زود به یه قطعه گیتار زیبا متصل میشه که سرانجام این قطعه تقریبا کلاسیک آهنگو به سوی یه سری سولوی ملودیک بسیار شگفت انگیز هدایت میکنه . این قطعه واقعا از زیبا ترین و پر احساس ترین قطعات موزیکیه که در عمرم شنیدم و در عین حال چیزی که واقعا در مورد متالیکا منو متحیر میکنه اینه که چطور اونا میتونن تا این حد در آهنگها شون محکم و خشن باشن و در اینجا تا این حد آرامش بخش و در هر دو حالت هم در اوج ، انگار دو گروه متفاوت اين آهنگ رو اجرا كردن پس از اين قسمت ملوديك ، قسمت كوبنده آهنگ بار ديگه ظاهر ميشه و هر چند اين بار خيلي محكمتر بنظر ميرسه و آهنگ با يه سولوي ديگه كه خيلي سريع و بسيار نزديك به سبك سولوهاي ديگه آلبوم هست به پايان رسيده و با درامز و گيتارهاي كوبنده فيد ميشه . در انتهاي اين آهنگ ياد جمله معروف لارس در جواب به سوال كارشناسي كه ازش در مورد امكان ارايه كارهايي در اين سبك در آينده پرسيده بود مي افتم و افسوس ميخورم.
لارس بسادگي جواب داد : NO CLIFF , NO MORE ORION

DAMAGE INC.
آهنگ با مقدمه ای آروم شروع میشه و حدود یک و نیم دقیقه طول میکشه تا این مقدمه تموم بشه و به شروع آهنگ برسیم . این آهنگ احتمالا میتونه سریعترین آهنگ آلبوم باشه و در نظر اول بسیار پیچیده ، یادمه اولین باری که به این آهنگ گوش دادم چند دقیقه طول کشید تا ریتمش تو ذهنم جا بیفته و به اصطلاح باهاش Adjust بشم ، اما بعدش بهش علاقمند شدم. هر چند این آهنگ رو خواهر کوچکتر Battery نامگذاری کردن ، جدا از این ، Damage Inc. دارای شرایط محکم و استوار مختص خودش هست و از نظر موسیقیایی دارای ترفندها و نوآوریهای خاص خودشه . مضمون آهنگ در مورد خشونت گروههای تبهکار و گانگستری هست و رعب و وحشت ناشی از اون ، هر چند که در هر جامعه ای بنا به مقتضیات اون جامعه کم و بیش شاهد این گروههای خودسر و در اختیار قدرتهای بزرگ هستیم .
آهنگ پر از هارمونیهای محو شونده ست که یه بافت خاص و جذاب رو به آهنگ اضافه کرده و مثل آهنگ Battery ، خشونت صوتی موجود در آهنگ با مضمون آهنگ هماهنگی خاصی داره و به آهنگ قدرت مضاعفی میده : BLOOD WILL FOLLOW BLOOD
آهنگ بعد از اون مقدمه آروم در فضایی هراس انگیز ادامه پیدا میکنه ، مثل طوفانی که همه چیزو سر راهش خراب میکنه . نکته بسیا برجسته ای که در این آهنگ خودنمایی میکنه اینه که ( از نظر من ) بهترین سولوی این آلبوم رو میتونین تو این آلبوم بشنویم . هرکسی اگه با نواختن گیتار آشنایی داشته باشه متوجه هنرمندی همت در نواختن این سولوی بسیار دشوار میشه . این سولوها که اصطلاحا به Rapid solo معروفن برای نواخته شدن جدا از تمرین زیاد احتیاج به نوعی نبوغ هم دارن . شما میتونین دستهای همت رو در حال پرواز روی دسته گیتار ) ( Fret board ، بالا و پایین ، مجسم کنی . من واقعا اون لحظه قبل از سولو رو که جیمز فریاد میکشه (Go) خیلی دوست دارم . ریتم پس زمینه آهنگ هنگام نواختن سولو ، بنظر میرسه حتی سریعتر هم میشه و آهنگ با همین ریتم سریع تا انتها ادامه پیدا میکنه و با چند کورد غمگین به پایان میرسه .
LIVING ON YOUR KNEES , CONFORMITY
OR DYING ON YOUR FEET FOR HONESTY

نقد آلبومهاي برتر متال- Ride The Lightning از متاليكا

نكتهاي كه بايد يادآور بشم اينه كه در اين تاپيك بحث تحميل نظرات نيست به هر حال سلايق متفاوت و قابل احترامند . بسيار سپاسگزار ميشم اگه متخصصين بزرگوار و علاقمندان واقعي اين سبك از نظرات مفيدشون ما رو بي بهره نذارن.
با اميد به پيروزي روزافزون شما عزيزان

با گوش دادن به 4 آلبوم اول متاليكا (و همچنين آلبوم زيباي پنجم) و اين كه خودتون رو طرفدار متاليكا بدونين به اين معنيه كه : من طرفدار موسيقي رسا سريع و هوشمند-داراي پيامهاي واضح و تعابير و تفاسير تند و تيز هستم . بنظر من هيچ آلبومي بهتر از Ride The Lightning شاهد اين مدعا نيست.
دو تا از بهترين آهنگهاي ضد جنگ متاليكا بطور برجسته اي در اين آلبوم خودنمايي ميكنند.
در شروع آلبوم با آهنگ Fight Fire With Fire در ابتدا شاهد يك پيش درآمد آكوستيك بسيار زيبا و جذاب هستيم و پس از آن آهنگ با يك نمونه كامل Classic Thrash با كار Drums عالي لارس و صداي انفجار هسته اي آ غاز ميشود........
Blow The Universe , Into Nothingless
Nuclear Warfare, Shall Lay Us To Rest
صداي جيمز هتفيلد در هنگام خواندن جملات بالا بسيار جا افتاده تر (نسبت به آلبوم اول) و كاملا در متن
آهنگ جا افتاده همينطور داراي تن Thrash قويتري هست.
آهنگ با صداي يك انفجار هسته اي كه بازگو كننده پاياني تلخ برلي دنياست به پايان ميرسد.
بياد آوردن آهنگي كه نقطه نظرات خودشو بسيار هوشيارانه بيان كنه و داراي ريتم و ساختار قوي اي هم باشه خيلي سخته اما متاليكا بنوعي اينكار رو در آهنگ For Whom The Bell Tolls انجام داده( كه نامش رو از اثر كلاسيك ارنست همينگوي برداشته ) . در اين آهنگ ابعاد انساني در جنگ و كشمكشهاي نظامي دولتها بصورت بسيار هنرمندانه اي بيان ميشه :
For A Hill Men Would Kill,why?,they Do Not Know
Stiffened Wounds Test Their Pride
Men Of Five Still Alive Through The Raging Glow
Gone Insane From The Pain That They Surely Know
اين آهنگ نسبت به آهنگهاي ديگه آلبوم كمتر Thrash كار شده و به اصطلاح خودمون آرومتره . صداي ژرف نواخته شدن ناقوس هم به اون يك گيرايي مضاعف ميده و باعث ايجاد آهنگي شده كه بشدت جنبه هاي احساسي و سياسي رو (در كنار تركيب بسيار قوي و محكم موسيقيايي) با هم آميخته كه به جرات ميشه گفت كمتر كسي تا بحال موفق به انجام چنين كاري شده.
در ادامه شاهد يكي از آثار كلاسيك متاليكا هستيم Fade To Black يكه از پر مخاطب ترين آهنگهاي گروهه . آهنگ در ابتدا با يك مقدمه آكوستيك زيبا شروع وشدت آن (تا رسيدن به نقطه اوج) بسيار ملايم در طول زمان 7 دقيقه ايش بالا ميره:
Noone But Me Can Save Myself, But It's Too Late
Now I Cant Think Why I Should Even Try
هتفيلد جملات بالا را در زمان اوج آهنگ ميخواند.
Creeping Death در مباحث كارشناسان همواره بعنوان يكي از بهترينهاي گروه شناخته شده كه در مورد چشم انداز دهمين بلاي نازل شده بر مصريها در زمان اسارت بني اسراييل و حكومت فرعون هست
.....مرگ اولين نوزاد پسر......
آهنگ در ابتدا بسيار پرخاشگر و بطور غير متجانسي محكم و قوي بنظر ميرسه. اگه اجراهاي زنده اين آهنگو ديده باشين متوجه انرژي بالايي كه اعضاي گروه(بخصوص لارس) صرف ميكنن ميشين.
آلبوم با آهنگ زيباي Instrumental (بي كلام) The Call Of Ktulu به پايان ميرسه كه علاقمندان حتما اجراشو با گروه اركستر سمفونيك سان فرانسيسكو در آلبوم S&m شنيدن كه به مرتب زيباتر و دلنشين تره. به نواختن ليد همت در طول آهنگ توجه كنين (در قسمتهاي آرام و تند - هوي و سافت - بالا و پايين) كاملا يكنواخت و بطرز حيرت آوري گيراست.
Ride The Lightning يكي از كارهاي بسيار مهم متاليكا و متعلق به روزهاييست كه گروه داراي استعداد ابتكار اصالت و بينش بالايي بود. اين آلبوم بدون ترديد آلبومي براي طرفداران Thrash Metal هست و داراي خط اصلي و جاذبه كارهاي موسيقيايي آروم گروه نيست اما هنوز داراي چنان قدرت بي كم و كاستيه كه هر كسي آرزوي گوش دادنشو داشته باشه و در حقيقت داراي پيامهاي بسيار مهمي در باره دنياييه كه توش زندگي ميكنيم كه به آلبوم قدرتي مضاعف داده. اگه هيچ دليل ديگه اي وجود نداشته باشه سه آهنگ اول آلبوم اونو تبديل كرده به اثري جاودان براي تمامي دوران .

Summoning

بند انگشتی, برای دیدن عکس به صورت کامل بر روی آن کلیک نمایید

Silenius

protector

سامونینگ در سال 1993 توسط Silenius (Michael Gregor), Protector (Richard Lederer) و Trifixion (Alexander Trondl) که این افراد یکدیگر رو در میخانه ای ملاقات می کنند و با صرف یک نوشیدنی با هم اشنا می شوند.

قبل از اینکه اون ها فعالیت خودشون رو در سامونینگ اغاز کنند Protector در یک باند progressive thrash/death metal به نام Marlignom درام می زد.
اون به تازگی یک رکورد رو در Peaceville انجام داده بود ولی در همون زمان بود که گروه(Marlignom) ورشکست شد و از هم پاشید.
اون اولین تجاربش رو در یک باند راک در سن 15 سالگی کسب کرد و البته 4 سال بود که در مدرسه ی موسیقی به اموختن درام می پرداخت.
اولین تجربه های Silenius در یک باند Doom Metal به نام Shadow Vale زمانی که اون فقط 16 سال داشت کسب شد.
و چند سالی هم در مدرسه ی موسیقی پیانو کار کرده بود.
قبل از فعالیت در سامونینگ Silenius اهنگ ساز بود و به همراه Pazuzu (Ray Wells) در باند Cromm اهنگ می ساخت.(اون ها قبلن هم در گروهی مانند Abruptum چند دمو ساخته بودند ولی از این حد بالاتر نیامده بودند).

Trifixion هم قبل از سامونینگ در باند Pervertum کار می کرد.
سامونینگ 2 دمو ساخت("Upon the Viking's stallion" and "Anno Mortiri Domini" ، بعد از مدتی تمام اهنگ های این دمو رو بدون هیچ تغییری بر روی CD و در ورژنی کاملآ متفاوت به بازار عرضه کردند.

همه ی دمو ها فروخته شد در یک record shop در Viena ، که به Why Not معروف شده بود.
مدتی بعد Silenius با T.T.(Thomas Tannenberger) تماس گرفت ، همان کسی که اولین مصاحبه رو با گروه سامونینگ برای local fanzine TAUB انجام داده بود.

اونها بسیار باهاش صحبت کردند و T.T به اونها گفت که می خواد یک باند برای خودش تشکیل بده و یک کاست رو هم به Silenius داد.

بله زمان به وجود امدن Abigor بود.
زمانی که اولین البوم Abigor با نام ("VerwÝstung" به وسیله ی کمپانی تازه تاسیس Napalm Records در حال ساخت بود ، Silenius با Max از کمپانی Napalm تماس گرفت.

اونها قرار دادی رو با سامونینگ بستند و به زودی سامونینگ اغاز به ساختن "Lugburz" کرد.
در اون زمان سامونینگ متشکل بود از Silenius وکال،بیس و کیبورد ، Protector کیبورد و گیتار الکتریک ، Trifixion درام ، Pazuzu که additional vocals و نویسنده ی متن اهنگ ها بود.

سال 1995 یکی ار پر کارترین سال ها برای Silenius و Protector بود و اونها تمارین بسیاری رو در این سال انجام دادند و تجربه ی فراوانی کسب کردند.

اونها در باند های بسیاری و روی پروژه های بسیاری مشغول شده بودند که تعدادی از انها عبارتند از:

Summoning "Lugburz", "Minas Morgul"; Pazuzu "And all was silent"; Grabesmond - demo (There was also P.K. in it); Die Verbannten Kinder Evas "Die Verbannten Kinder Evas" ; Abigor "Nachthymnen"; Ice Ages "Strike the Ground"; Weltenbrand "Das Nachtvolk"; Sanguis et Cinis "Schicksal"

بعد از ساخت Lugburz اعضای گروه Trifixion رو از گروه بیرون کردند ، به دلیل افکار تجاری ای که اون مرد داشت.
اونها قصد نداشتن که درامر جدیدی رو به گروه اضافه کنند و می خواستند به صورت کارهای قرون وسطایی و با پر رنگ کردن نقش کیبورد به کارشون ادامه بدند.
این تصمیم به گوش Minas Morgul هم رسید.
در اون زمان گروه متشکل بود از:

Protector - vocals, guitar, keyboards, drum-programming
Silenius - vocals, keyboards, bass

در اون زمان اونها همچنین ترکی رو برای کمپانی Napalm Records ساختند.
کاری با نام With us or against us .
این دمو بسیار سریع ساخته شد و بسیار شبیه کار های Mysticum بود و خیلی هم محلی به نظر می رسید برای همین هم کمپانی با نشر این کار مخالفت کرد.

Abigor در اون زمان با استایل Black Metal کار می کرد و اولین کار اونها بسیار متفاوت بود و تدارکات این کار که به وسیله ی Minas Morgul انجام می شد نسبت به کار های تدارکاتی Summoning در سطح قوی تری انجام شد.
این خط افق تازه ای برای Summoning و Bm Music بود.

به طور کلی البوم the crown از نوشته های Tolkien الهام گرفته شده بود.
Tolkien یک نویسنده ی و پروفسور بزرگ از خطه ی افریقای جنوبی است که داستانهایی چون The Hobbit" و Lord of the rings از اثار اوست.

Minas Morgul با متریال ها و دمو های قدیمی خودش فضا رو احاطه کرده بود ، البته نباید فراموش بشه که این دمو ها در شرایطی خاص ساخته شده.

البوم فوق العاده ی بعدی گروه با نام Dol Guldur در سال 1996 به بازار عرضه شد.
در این البوم کار dark/EBM رو از جانب Protector مشاهده می کنیم.
و این البوم بیشتر به عصر یخی اشاره داره.

گذشته از اینها اعضای Summoning در اون زمان در مکان های دیگری هم مشغول به کار بودند:

Sanguis et Cinis "Schicksal"
Pazuzu "Awaken the dragon"
Abigor "Opus IV"

در اون سال Silenius داشت علاوه بر سامونینگ روی پروژه ی dark/ritual خودش با نام Mirkwood کار می کرد و آهنگ هایی رو برای این پروژه اماده می کرد.
ولی متاسفانه نتونست اونهارو انتشار بده ، چون تعدادی از کارها در اواخر کار و در قسمت ترکیب بندی گم شد و از بین رفت.

اما هنوز حدس هایی بود که این پروژه دوباره فعال بشه.
یک سری از کارها که از البوم قبل باقی مونده بود در سال 1997 در یک مینی دیسک انتشار داده شد.
و در اون مینی دیسک یک کار جدید هم با نام "Habbanan beneath the stars" به چشم می خورد.

بعد از این البوم سامونینگ فعالیت خود را تا سال 1999 متوقف کرد.
اعضای سامونینگ در اون دوره حتی کار خودشون رو در باند های دیگه هم متوقف کردند.
البته حرف و حدیث هایی در باره ی کار کردن روی پروژه های دیگر و باند های دیگر هم بود ولی حقیقت نداشت.

تا جایی که Protector کار خودش رو در Grabesmond هم بعد از انتشار اولین دمو که فقط 30 کپی از اون تهیه شد به اتمام رسوند.
Protector حتی Sanguis et Cinis هم به خاطردشمنی ای که بین خودش و Evangel مغز متفکر این باند بود ، ترک کرد.
Protector در اون باند گیتار و کیبورد میزد و Weltenbrand در اونجا به عنوان وکالز مهمان بود.

Silenius کارهایی رو برای البوم بعدی Pazuzu ضبط کرد و همچنان فعالیتش رو در Abigor ادامه می داد.
او در Abigor در سال 1997 البوم Apocalysm رو انتشار داد و در سال 1998 البوم Supreme Immortal Art رو تکمیل و به بازار ارائه کرد.

Protector هم البومی رو با نام "Come Heavy Sleep" در یکی از پروژه هاش با نام Die Verbannten Kinder Eva's ساخت.

سرانجام بعد از وقفه ای طولانی سامونینگ با البومی با نام Stronghold که در ماه May سال 1999 ارائه کرد به عرصه موسیقی بازگشت و این البوم تحولی عظیم در کار سامونینگ بود ، البومی بسیار قوی.
این البوم در "Nachtschatten studio" که استودیوی خانگی Protector محسوب می شد ضبط شد.
یقینآ Stronghold دریچه ی جدیدی از تجربه ی موسیقی سامونینگ رو به نمایش می زاره.

همچنین Taniaکه به عنوان guest singer جای Julia رو گرفته بود ، در اهنگ Where hope and daylight dies خودش رو نشون داد و یقینآ سامونینگ رو در step بالاتری از دسته بندی ها جای داد.

Silenius هم Abigor رو ترک کرد به 3 علت:

در گروه خیلی کم به او توجه می شد و نقشش کم رنگ شده بود

تغییر سبک گروه

و به خاطر کار کردنش روی یه پروژه ی تازه به نام Kreuzweg Ost

و وکالز گروه Heidenreich جای اونو پر کرد.

Silenius باند Whispers in the Shadows پس از البوم November اونها ترک کرد.

و یک البوم جدید با نام In Darkness let me dwell رو با باند Die Verbannten Kinder Eva's کار کرد که این البوم در 22 نوامبر ، منتشر شد.

در سال 2001 البومی با نام Let Mortal Heroes Sing Your Fame رو منتشر کردند که امیزشی از استایل قدیمی و جدید سامونینگ بود.
در این البوم کیبرد نقش اساسی ای رو ایفا می کرد ونماینده ی چندین صدا بود و هم چنین گیتار هم بسیار پیچیده تر از البوم قبلی کار شده بود.
هم چنین در این البوم ، مخصوصآ در ترک Farwell نقش وکال بسیار پر رنگ تر از قبل احساس می شد.
بیشتر کار های این البوم مربوط به middle earth بود ولی بعضی از ترک های ابتدایی از کارهای Michael Moorcock الهام گرفته شده بود.
بعد از این البوم باز هم سامونینگ مدتی کناره گیری کرد و بعد از این وقفه ی طولانی این باند با یک مینی دیسک که جمع شده ی منتخبی از کارهای گذشته ی گروه بود بازگشت.

Eluveitie ...new wave of folk metal

بند انگشتی, برای دیدن عکس به صورت کامل بر روی آن کلیک نمایید

ELUVEITIE به معني معلق در باد و باران ميباشد .اين گروه سوئيسي در سال 2002 شروع به کار کرد و تا به حال 3 آلبوم ارائه کرده. و در سبک melodic Death و Sympho Death فعالیت میکنند. اما پررنگ ترین عنصر در شناخت سبک این بند وجه Folk بودن سبک این بند میباشد.اين بند شايد از معدود گروههایی باشد كه در حدود 25 ساز متنوع در ساخت آهنگهایش استفاده ميكند و استفاده از این همه ساز ، هنر بسياري رو مي طلبه.هدف این گروه از آغاز تا به حال به هيچ وجه كسب درامد و شهرت نبود ، به طوری که از آلبوم ven محصول 2003 این بند تنها 500 نسخه منتشر شد . هدف اصلی آنها با وجود هنر و استعداد بالايشان در موسیقی زنده نگهداشتن آيينهاي باستانيشان است.

از سازهای مورد استفاده این بند در کارهایشان میتوان به bagpipe ( نى انبان که در اسکاتلند مرسوم است ) ، فلوت ، نوعی سوت محلی ، ماندولین ، یک نوع درام ایرلندی و hurdy-gurdy ( يکجور عود که با گرديدن چرخى بصدا درمى ايد ) اشاره کرد.

Discography :

Vên - 2003
Vên (Remastered) - 2004
Spirit - 2006
Slania - 2007

Forgive-Me-Not

بند انگشتی, برای دیدن عکس به صورت کامل بر روی آن کلیک نمایید

گروه Forgive-Me-Not در تابستان 1996 و در شهر Tula در روسیه تشکیل شد. گروه در ابتدا متشکل بود از: Victor Kuckoverov (بیس و وکال)، Mikhail Karasiov (گیتار) و Andrey Sukhanov (درامز)
از آگوست تا اکتبر 1997، گروه اولین آلبوم خودشون با نام ""Tearfall را ضبط کردند. که در اوایل سال 1998 توسط MAGIC ART Entertainment بر روی کاست منتشر شد. خیلی زود و پس از ضبط آلبوم Tearfall ، Mikhail Guz (گیتار) و Elena Garbunova (کیبورد) به گروه اضافه شدند.
در تابشتان 1998 Forgive-Me-Not یک قرارداد با کمپانی روسی METAL AGEN Records بستند که آلبوم Tearfall را بر روی CD و کاست دوباره منتشر کرد.
در نیمه اول سال 1998 گروه برنامه ای را تدوین کرد که در نهایت منجر به ضبط آلبوم دوم آنها به نام Spaceapple در آگوست و سپتامبر 1998 شد.این آلبوم توسط METAL AGEN Records در پاییز سال 1999 بر روی کاست منتشر شد. و در پایان جنیوری 2001 بر روی CD .
در جولای 2000 Forgive-Me-Not بار دیگر و برای ضبط آلبوم سوم خود در استودیو بود. انجام این کار طولانی و سخت بود و ضبط کار بالاخره در جولای 2001 (یعنی یک سال بعد) پایان یافت.
ترک های ضبط شده در این مدت به دو صورت maxi-single با نام Swallow Songs در جنیوری 20002 و سومین آلبوم گروه با نام Perfect Innocence در آگوست 2002 ، به بازار عرضه شدند.
در پایان سال 2003 آلبوم Behind منتشر شد. که شامل آهنگ های منتشر نشده قبلی و جدید گروه بود. هسته اصلی آلبوم 4 دمو بود که در تابستان 2002 ضبط شده بودند. که شامل یک ترک جدید با نام Time in Timeout و آهنگ Freezing Point از کارهای قبلی و کاور Gypsy Read از گروه CINDERELLA بود.
در آغاز سال 2003 Forgive-Me-Not آهنگ سازی یک کار جدید را آغاز کرد. در پایان 2003 به ضبط آن در استودیوی Die Records مسکو اقدام کردند که حدود 6 ماه به طول انجامید. نتایج این کار در آلبوم جدید گروه به نام Heavenside و در می سال 2004 توسطMETAL AGEN/SOYUZ منتشر شد.

بند انگشتی, برای دیدن عکس به صورت کامل بر روی آن کلیک نمایید

در اواخر سال 2004 یکی از اعضا به نام Mikhail Karasiov از گروه جدا شد و Hellena Gindina در اجرای چند ویدئو جایگزین او در گروه شد. و در نهایت به کاملا به عضویت گروه درآمد.

در بهار 2006 Forgive-Me-Not قراردادش با METAL AGEN/SOYUZ را فسخ کرد و با Iron Ltd قرارداد امضا نمود.
در 15 می 2006 Iron Ltd آلبوم Suicide Servise را به زبان روسی با آهنگ های قوی و رسا و کیفیت بالای ضبط منتشر نمود.
گروه چند اجرا برای تبلیغ آلبوم جدیدشان در توری که در زوسیه برگزار شد انجام دادند.
Hellena Gindina هم تصمیم به جدایی از گروه گرفت که به جای او Vadim Gryzolv در اجراهای گروه نوازندگی کرد.
هم اکنون نسخه انگلیسی Suicide Servise هم در راه است.

اعضای فعلی گروه:
Vadim Gryzolv (V_ad)
Victor Kuckoverov (Vic)
Mikhail Karasiov (Michael)
Elena Garbunova (Elena)
Andrey Sukhanov (Andy)

Therion ، یه گروهی که آخرای 80 شکل گرفت. یک گروه سوئدی پرجمعیت که تشکیل شده بود از Christofer Johnsson ، Peter Hansson ، Erik Gustafson و Oskar Forss . محور اصلی گروه در زمان تشکیل بر عهده Johnsson بود. نوازندگی گیتار ، آهنگساز و خواننده گروه. که بعدها نوازندگی گیتار به عهده Hansson قرار گرفت. حدود 80% از کارهای Therion توسط Johnsson ساخته شده. کارهای قوی که بعضا شاهکار به حساب میان.

•اولین کار گروه در سال 1990 منتشر شد. کتری با نام Of Darkness . کاری نسبتا خوب از Therion . طرح روی جلد Of Darkness کاملا با نام اثر هم خوانی داره. یک کادر کاملا سیاه که گوشه سمت راست و پایین با رنگ سفید نوشته شده Of Darkness. تو دید اول توجه کاملا بهش جلب میشه!
•دومین کار گروه هم در سال 1991 Release شد. این در حالی بود که بیسیست گروه جدا شده بود و بیسیست جدیدی با گروه کار میکرد. نام این آلبوم Beyond Sanctorum بود. کاری بهتر از اثر قبل. باز هم با طرحی زیبا که توجه خیلی هارو به خودش جلب کرد. یکی از چیزهایی که همیشه Therion رو مورد توجه قرار داده طرح ها و حتی نور پردازیهای اونا تو کنسرتاشونه!
•آلبوم سوم از Therion در سال 1993 و با نام Symphony Masses: Ho Drakon Ho Megas . یه کار قوی. کارهای Therion دقیقا شبیه همون چیزیه که از موسیقی Symphonic و Classic سراغ داریم. چیزی که مثلا از کارل ارف تو ذهنمون هست. یک کاری که با هم خوانی اجرا میشه. یه چیزی تو قالب گروه کر. اما اجرا شده توسط یک گروه متال. با همون سازبندی . یا همون خصوصیات. کارها معمولا جمعی توسط گروه خوانده میشه. و خواننده زن گروه که بیشک هسته اصلی خوانندگی گروه هستش در بین کار تکخوانی میکنه! از این آلبوم Dark Princess Naamah رو بهترین Track میدونن.
•سال 1995 و آلبوم Lepaca Kliffoth و نهایتا 1996 و البوم Theli . این رو بهترین کار گروه میدونن. با Track بیرقیب To Mega Therion . با ضربه Drum اهنگ شروه میشه. همخوانی گروه و خواننده زن که به صورت گروه کر اشعاری رو میخونن و گیتارها اضافه میشه. کار ادامه پیدا میکنه با صدای تک گیتاریست گروه . یه صدای خشن و محکم. دقیقا مثل چیزی از گروههای Death سراغ داریم. در بین کار ریفهای زیبایی با گیتار نواخته میشه و بازهم همصدایی اعضای گروه با هم. زمزمه میکنن با هم و هم نوازی گیتارها و Keyboard به صورت پی در پی. نوازندگی قوی گیتار و Keyboard که یه حسه خیلی خوبی رو در شنونده ایجاد میکنه! کار به همین ترتیب ادامه پیدا میکنه. یک Track نسبتا طولانیه 7 دقیقه ای! واقعا زیبا. تلفیقی از موسیقی Classic و متال! از این آلبوم Cults of the Shadow و In the Desert of Set هم واقعا زیباست.
•سال 1997 و آلبوم A'arab Zaraq Lucid Dreaming . از این آلبوم Track Symphony of the Dead رو یک اثر حوب مدونن. این اثر یه مقدار زیادی به سبک Heavy شبیهه. همون حالت Orchestric در این آهنگ هم وجود داره. در اواسط آهنگ گیتار به شکل Solo روی باقی سازها که یه حالت Background رو پیدا کردن میزنه! یه آهنگی که Feeling خوبی رو به همراه داره! Therion بعد از این آلبوم ، آلبوم های خوب دیگه رو هم از جمله Vovin و Secret of the Runes عرضه کرد.

به هر حال Therion یک تفاوت بزرگ با باقیه گروههای متال داره. دقیقا مثل Fear Factory که Techno رو به متال اضافه کرد! Therion هم موسیقی Classic و یا به عبارتی Orchestric رو به Metal اضافه کرده. استقاده از هم خوانی یک گروه پرجمعیت ، استفاده از یک خواننده زن با صدای زیبا و قوی که واقعا تداعی کننده یک گروه کر ه! گروهه خوبی رو بوجود آورده! خارج از آهنگهاشون دیدن Video از Therion یه طورایی با باقیه گروهها فرق داره. تو Video های Live که من از Therion دیدم خبری از اون همخوانهای زن و مردی که تو آهنگاشون وجود داره نیست. خواننده زن به تنهایی میخونه و نوازندگان گروه همراهی میکنن.. عموما کارهای ارکستری ( گروه کر ، ویلن ، Piano و کیبرد ) به صورن ظبط شده روی اجراها پخش میشه! حرکات موزون خواننده زن و نوازندگان خیلی دقیق با چیزی که در حال اجراس نغییر میکنه! خصوصا خواننده زن گروه! استفاده از نورپردازی های زیبا ، لباس های هماهنگ نوازندگان گروه چیزیه که کمتر از گروههای دیگه دیده شده که باز همین رو هم میشه نتیجه جو Orchestic گروه دونست. اثر O Fortuna که یکی از بزرگترین کارهای ارکستریک دنیا به حساب میاد هم توسط Therion در قالب متال اجرا شده. یک کار خیلی خوب که مطمنا همه شنیدنش! Therion اهنگ Children Of The Damned از IronMaiden رو هم کاور کرده که از کارهای خوب این گروه به حساب میاد.

این ها رو از Therion حتما بشنوید:

O Fortuna
To Mega Therion
Symphony of the Dead
Black Sun
Nightside Of Eden